Animal Search And Rescue

A-SAR

Verhalen van een Dierenarts

101 t/m 150

Op deze pagina vindt U verhalen van Dierenarts :

Bob Carrière.

Dierenkliniek Ermelo, (Spoed)-kliniek voor gezelschapsdieren
B.J. Carrière, Dierenarts
Horsterweg 66, 3851 PL Ermelo
Telefoon: 0341- 553325 Fax: 0341-558051

www.dierenkliniek-ermelo.nl

De verhalen van Dokter Bob :

(101) Nascholing

Nascholing is een continue proces en belangrijk om verschillende redenen. Als je al niet voor jezelf bij wilt blijven dan heb je op zijn minst de morele verplichting ten opzichte van je cliënten, je patiënten en zoals in ons geval ook ten opzichte van collega’s die patiënten doorverwijzen.

Bovendien is het vak voortdurend aan veranderingen onderhevig: de wetenschappelijke inzichten nemen toe en veranderen regelmatig. Diergeneeskunde is ook een technisch vak dus ontwikkeling van nieuwe materialen en apparatuur gaat in een razend tempo en heeft een grote invloed op behandelingstechnieken. En in ons vak is het ook nog wel apart dat door de toegenomen interesse van de eigenaar sommige diersoorten opeens veel belangrijker worden en dat de dierenarts zijn kennisniveau moet bijspijkeren. Voorbeelden hiervan zijn de laatste jaren met name het konijn en de kleine knaagdieren geweest. Vijftien jaar geleden dacht tenslotte er vrijwel niemand over om zijn hamstertje te laten opereren aan een tumor.

Zo volgen alle vijf dierenartsen van de kliniek nascholing, deels volgens voorkeur en soms vrijwillig aangewezen door de rest. De nascholing brengt je soms in uithoeken van de aardbol en levert ook wel bijzondere ontmoetingen op.

Zo kwam ik laatst in gesprek met een Amerikaanse dierenarts. In 1978 besloot hij de praktijk eraan te geven en zich te storten op het onderzoek van de voor hem meest intrigerende diersoort op aarde: de vlo.

Deze man was al dus 25 jaar bezig met het onderzoeken van allerlei vlooien. Enkele leuke feitjes: IJsberen hebben ook vlooien, en nee, ze zijn niet wit! Binnen een groep honden en / of katten kunnen dieren voorkomen met en dieren zonder vlooien. Een vlo verdrinkt pas na 28 minuten onder water en zal voor die tijd naar de delen kruipen die nog boven water zijn. Het is onvoorstelbaar dat een dier met slechts enkele zenuwcellen in zijn kop zo succesvol kan zijn, we zullen er waarschijnlijk ook wel nooit van af komen.

Knoflook overigens, heeft geen enkele werking op de vlo en zelfs de modernste middelen zijn na een aantal jaar onwerkzaam omdat de vlo resistentie weet te ontwikkelen.

Nog een record weten? Hij had ooit 5723 vlooien van een volwassen Boxer af geplukt, het dier had forse bloedarmoede! Kittens en puppies kunnen zelfs sterven aan een massale vlooieninfectie, letterlijk en figuurlijk leeggezogen!

Bespaar uw huisdier de kriebels en een mogelijke vlooienallergie. Er zijn weer nieuwe middelen op de markt en bij een goede combinatie en een juist gebruik delven de vlooien (voorlopig) weer het onderspit. Overleg met uw dierenarts(assistente) voor een juiste en veilige keuze. Diersoortgevoeligheid, onjuiste gewichtsschatting en gevaarlijke combinaties kunnen voor ellende zorgen.

(102) Nick heeft pech

Nick is, anders dan de naam doet vermoeden, een vrouwtjeskonijn met van die leuke hangoortjes. Nick werd door haar eigenaresse aangetroffen met duidelijke pijn in de linker achterpoot en het lopen ging ook niet al te best. De eigenaresse is zeer gehecht aan haar konijn en wilde graag dat wat er ook mis zou zijn dat het hersteld zou worden.

Bij het lichamelijk onderzoek werd duidelijk dat er iets mis moest zijn met de linker heup maar wat precies was niet duidelijk.

Op de röntgenfoto bleek dat Nick haar heup uit de kom had! Hoe ze dat voor elkaar heeft gekregen zal wel altijd een raadsel blijven. Een heup terugzetten in de kom is niet moeilijk maar om hem daar te houden wel! Vaak zijn het gewrichtskapsel en de spieren zo verscheurd dat de heup zo weer uit de kom is. Een konijn is ook geen goede kandidaat voor een verbandconstructie want die worden meestal met veel verve gesloopt.

In overleg met de eigenaresse werd besloten tot een chirurgische behandeling. De heup werd chirurgische teruggeplaatst in de kom en de functie van het gescheurde kapsel werd overgenomen door twee kleine bandjes die verankerd werden in het bot.

Nu is het afwachten wat Nick er van vindt. Over 6 weken moet blijken of deze pechvogel weer met twee goede heupen door het leven kan. Tot die tijd heeft ze “hokarrest”.

(103) Onevenredig geweld

Stel u heeft een leuk boerderijtje buiten op de kop kunnen tikken. Alles dik voor elkaar en genieten maar. Tevens bent u in het bezit van een Boxer. Lieve, soms wat drukke, honden die geen vlieg kwaad doen. Alleen uw Boris is wel waaks, bij onraad neemt hij zijn taken serieus en laat woest blaffend potentiële indringers weten dat het huis van de baas is.

Op een kwade dag komt u thuis en Boris komt u tegemoet rennen, de deur is kennelijk open. Binnen ziet u de sporen van een worsteling en inbraaksporen, alleen lijkt er niets vermist.

Vrijwel tegelijkertijd arriveert de politie en neemt de hond in beslag.

Wat blijkt? Een inbreker had het voorzien op uw spullen en had zich toegang verschaft tot uw woning. Eenmaal binnen kwam hij oog in oog te staan met Boris die luidt blaffend te keer ging. Kennelijk gaf de inbreker niet het goede signaal en kwam het tot worsteling tussen de hond en de inbreker, die na enkele flinke beten wist te ontkomen.

Vervolgens heeft de inbreker zijn beklag gedaan bij de politie en wordt de hond in beslag genomen. Later moest Boris op last van de rechter een agressietest ondergaan en omdat hij daarvoor zakte moest Boris op last van de overheid afgemaakt worden. Ook de eigenaar kreeg proces verbaal want als je een hond hebt moet bij elke ingang (!) zoals raam, deur, garagedeur en zo verder een officieel waarschuwingsbord aanwezig zijn dat er een mogelijk agressieve hond aanwezig is.

Je hoeft nog niet eens van dieren te houden maar dit druist tegen elk gevoel in. Je bent kennelijk niet eens meer baas in eigen huis en het dievengilde mag niet meer door een hond gestopt worden. Helaas is dit waar gebeurd. Waarschuwingsbordjes zijn niet moeilijk aan te brengen maar moeten die dan ook bij een lichtkoepel zitten? En zo’n agressietest, wat is daar de waarde van? Geleerden zijn het daar nog niet over eens.

U neemt een alarminstallatie? Pas maar op, voordat u het weet is er misschien wel sprake van onevenredig electronisch geweld!!

(104) Onze “Lange” is niet meer

Iedereen had vroeger wel van die gedachten van “later als ik groot ben dan….”. Onze zoon Bas weet het ook al; later wil hij dierenarts worden, een Duitse Herder en een BMW. Zo wilde mijn vrouw al van jongs af aan later windhonden hebben, hoe groter hoe mooier. Zo gebeurde het dat toen wij in Ermelo de praktijk overnamen dat deze wens werkelijkheid kon gaan worden. Naarstig ging zij op zoek naar een Barsoi, één van de grootste en meest elegante windhonden. Al gauw kwam er via de herplaatsing een adres binnen waar door een echtscheiding een Barsoi te vergeven was. In een weekend ging zij kijken en ik zag haar thuiskomen toen ze de auto het garagepad opreed. Dat het dak niet krom stond was een wonder, ik zag een joekel van een hondenschaduw door de ramen heen. Trots kwam ze even later aangelopen met een prachtige Barsoiteef die onze dierentuin kwam aanvullen.

Al snel kreeg ze een nieuwe naam: Raisa, vernoemd naar Raisa Gorbatsov. Barsois staan bekend als asociale honden en kattenhaters, welnu in dit geval klopte daar niets van. Raisa was de vriendelijkheid zelve en heeft in onze kliniek menig ouderloos kitten helpen grootbrengen, net zo teder als dat ze groot  was (met gemak legde ze haar kop op de eettafel!). 

Nadelige eigenschappen had ze ook, het was een notoire rover! Alles wat eetbaar is was niet veilig voor haar. Bij gebrek aan etenswaren werden ook zaken als bloemen, planten, kaarsen, kunstfruit, haardhout en kerstversiering smakelijk opgepeuzeld, maar altijd zonder gevolgen.

Het rennen op de heide was een lust voor het oog. Ze waande zich op de renbaan en vloog met een slordige 50 kilometer per uur over de heide. Zo vinden ook vele Barsois de dood, ze verongelukken in valpartijen als ze bij deze snelheid bijvoorbeeld in een kuil of een konijnenhol stappen. Raisa heeft vele buitelingen gemaakt maar stond gelukkig altijd weer heelhuids op. Luisteren kon ze wel, gehoorzamen was moeilijker. In haar eigen tempo en volgens haar eigen route keuvelde ze de heide af, afgewisseld met runs en heerlijke wentelpartijen in niet nader te noemen substanties.

Dat Barsois vroeger door de Russische Tsaren werden gebruikt om op wolven te jagen was goed te zien. Onze Groenendaeler werd opgejaagd, geflankt en vervolgens greep ze voorzichtig doch beslist het nekvel beet en werd de “prooi” naar de grond gedwongen en werd vastgehouden totdat deze zich overgaf.

Ook haalden we grappen met haar uit. Kochten we een nieuwe auto dan vroegen we of er wel voldoende ruimte was voor een hond achterin. Natuurlijk was dit het geval volgens de verkoper. De volgende keer liepen we dan met Raisa de showroom in en je had die gezichten moeten zien!

Raisa had natuurlijk erg lange poten wat haar de bijnaam “de Lange” opleverde. Onze Lange had ook een belangrijke functie binnen de kliniek. Windhonden zijn gezegend met een hoger rode bloedcelgehalte in het bloed dan andere honden. Dit maakt een grote windhond dan ook uitstekend geschikt als bloeddonor. Raisa heeft dan ook middels haar bloed bijgedragen aan vele laboratoriumtesten en aan het herstel van patiënten in onze kliniek.

In de afgelopen veertien jaar was ze zelden ziek maar in de week voor Pasen werd ze ernstig ziek.Getroffen door een maagdarminfectie zag je haar met het uur achteruit gaan, ook haar hart werd sterk onregelmatig. Het ergste was dat je aan haar lichaamstaal kon merken dat ze de strijd niet aan wilde gaan. Ze weigerde zelfs te eten wat voor haar doen zeer bijzonder was. Vlak voor Pasen hebben we haar met pijn in het hart in laten slapen. Lange, bedankt voor alles!

(105) Oost, West thuis best?

Met enige vertraging volgt u onze belevenissen want door een misverstand zijn er twee weken geen verhalen van ons geplaatst. Deze twee zijn inmiddels gepubliceerd zodat we de draad weer oppakken. Met de herfstvakantie zijn we lekker weggeweest want helaas konden we van de zomer niet weg.

In een ver en warm land leerden wij hoe daar de kinderen in drie shifts naar school moeten omdat er te weinig scholen zijn. ’s Ochtends naar school en ’s middags schoenen poetsen in de stad om zo nog wat bij te verdienen. De vaders verdienen gemiddeld 400,00 gulden per maand aldaar zodat iedere aanvulling welkom is. Wil je als gezin in een grotere stad de beschikking kunnen hebben over drinkwater waar je niet ziek van wordt dan moet je een “put” laten slaan, kosten: ƒ 40.000,00. Kinderen op school zijn oneindig blij met een gewoon potlood. Op zo’n moment prijs je je gelukkig met ons kikkerlandje met alle prachtige voorzieningen.

De mensen in dat verre land lijken echter behoorlijk gelukkig. De kinderen die niet naar school kunnen of hoeven spelen vrij op straat. Overal klinkt vrolijke muziek en zodra de temperatuur het toelaat wordt er al snel gedanst. De mensen zijn zeer vriendelijk en  gastvrij ondanks de beperkingen die een arm land kent.

Terug in Nederland (Brrrrr, 31 graden kouder!!)  kregen we de ene teleurstelling na de andere. Ten eerste bleken al de cavia’s (zeven) van de kinderen uit onze tuin ontvreemd te zijn. Omdat deze dieren altijd gewend zijn buiten te leven zijn ze groot, gemiddeld zo’n 1300 gram en hebben ze een dikke jas. Het moge duidelijk zijn dat dit voor kinderen van acht en tien jaar een onbegrijpelijke daad is en wie doet nu zoiets. Ik ben blij met iedere aanwijzing die kan leiden tot het achterhalen van onze cavia’s of de dader. Er is direct aangifte gedaan en verder kan je als vader alleen maar tandenknarsend toekijken hoe je kinderen het verdriet verwerken.

De week na onze thuiskomst werd een eigenaar van een kat die op 14,5 jarige leeftijd overleed aan een gecombineerde hart-schildklieraandoening zo emotioneel dat hij dreigde mijn vrouw in elkaar te slaan. Het is dat zij mij dat pas na enkele dagen vertelde anders waren er nog rare dingen gebeurd. Diezelfde week werd nog een assistente dermate onheus voor het blok gezet dat je je af gaat vragen in wat voor tijd we zijn beland.

Zaterdag sprak ik een collega op een cursus en mijn verhaal horende vertelde hij dat dat nog mee viel. In zijn praktijk had een ontevreden cliënt de hele balie in elkaar getrapt en een andere die vond dat hij te lang moest wachten had de assistente zo aan haar haren over de balie getrokken dat zij  voor hechtingen naar het ziekenhuis kon. En dan zij wij verbaasd als mensen een burnout krijgen of anderszins in de ziektewet komen?

Voorzieningen zijn prachtig maar veel belangrijker zijn de mensen die een land bevolken. Vroeger “gebeurde het” in die grote stad, nu is het mogelijk op iedere hoek van de straat tot in je eigen huis of bedrijf aan toe.

Oost, West thuis best? Misschien wel, maar voor hoelang nog?

(106) Operatie Valk

Roofvogels hebben in de jaren 60 en 70 zwaar te lijden gehad van het onbeperkte gebruik van landbouwgif. Dit gif hoopte zich op in de prooidieren van de roofvogels en als einde van de voedselketen betekende dit voor vele roofvogels de dood. Zij stapelden al het gif uit de prooidieren op in hun lichaam dat na verloop van tijd bezweek.

Ook waren er menen die nesten uithaalden om de roofvogels uit te roeien of uit verzamelwoede de eieren wilde hebben. Ook vele roofvogels zijn doodgeschoten door lieden die de vogels als bedreiging zagen voor hun jacht of postduiven. Al met al zijn de aantallen roofvogels dramatisch teruggelopen door deze oorzaken. Gelukkig vonden de noodkreten van natuurbeschermers eindelijk gehoor bij de overheid en werden de meeste landbouwgiften verboden. De Vogelbescherming zette zich actief in om goede nestelplaatsen te creëren en langzamerhand herstelde de roofvogelstand zich. Alleen wat je dan zo vaak ziet is dat enkele soorten gaan overheersen en dat de variatie verdwijnt. Zo zijn vele roofvogels uit Nederland verdwenen of uiterst zeldzaam geworden. Waarschijnlijk is de meest bekende roofvogel in Nederland nu de Buizerd. Deze aaseter wacht rustig op een paaltje langs de weg tot dat er weer een dier wordt aangereden en de tafel is gedekt. Gelukkig maar dat deze vogels de kadavers opruimen want met de aantallen dieren die dood worden gereden langs de weg zou het zonder de Buizerd een behoorlijke rotzooi worden. Daarnaast krijgt de Buizerd nog hulp van kraaien en eksters.

Om het publiek kennis te laten nemen van de schoonheid en snelheid van roofvogels zijn er in het land diverse valkeniers actief die demonstraties verzorgen. Zij doen dit met tamme roofvogels en laten zo zien hoe de vogel jaagt en vliegt. Als je een keer zo een demonstratie hebt gezien dan past alleen maar bewondering en respect voor deze fraaie schepsels. Met al onze techniek halen we het nog niet bij de vogels, één van de beste jachttoestellen van de Nederlandse luchtmacht, de F-16, is dan ook vernoemd naar de slechtvalk, de straaljager onder de roofvogels. Met een snelheid tot 200 kilometer per uur duikt hij van duizelingwekkende hoogte op zijn prooi en slaat deze in de lucht waarna beiden in een gecontroleerde val naar de grond gaan.

Regelmatig hebben wij roofvogels die medische zorg nodig hebben waarna ze door deskundigen weer in de natuur teruggezet worden. Ook wordt regelmatig chirurgie uitgevoerd om gebroken vleugels, gebroken poten of wonden te herstellen. Onlangs hadden wij het voorrecht om een Luggervalk te opereren. Het betrof een demonstratievogel die een ernstige pootblessure had. Met gasanesthesie werd het dier onder narcose gebracht en kon de operatie gemakkelijk worden uitgevoerd. De komende weken moet blijken  of de ingreep succesvol is geweest. Binnenkort kunt U foto’s van dit fraaie dier aanschouwen op onze website. Een groot deel van het bovenstaande is ook van toepassing op uilen maar dat is een groep apart. Daarover weer een andere keer meer. 

(107) Opgepast, warm weer

Het warme weer is terug van weggeweest. Volgens deskundigen alweer één of ander record, wat natuurlijk niet moeilijk is in de eerste meimaand van deze eeuw. Het wordt voorlopig zowel de koudste als de warmste meimaand van deze eeuw!

Op verschillende manieren kan warm weer voor grote problemen zorgen bij dieren.

Een open deur zijn de dieren die achtergelaten worden in voertuigen. Vaak eerst in de schaduw maar de zon draait en de auto verandert in een oven. Dierenvrienden zullen zonder aarzelen de ruiten inslaan om het dier te redden.

Vaak zie je mensen lekker fietsen met dit weer en dan nemen ze de hond mee naast de fiets, vindt hij leuk! Nee, dat vinden ze helemaal niet leuk, een hond verdampt vocht alleen via de tong en de voetzolen. De hoorn wordt zacht en al lopende op de warme straat ontstaan blaren, soms tot bloedens toe. Bovendien loopt de lichaamstemperatuur te hoog op. Wilt U fietsen met de hond, doe dit dan ’s ochtends of ’s avonds als het afgekoeld is en alleen kleine stukjes.

Konijnen zijn ook vaak het slachtoffer met warm weer. Vooral konijnen die slappe ontlasting hebben ten gevolge van onvoldoende ruwvezel (hooi!) worden slachtoffer van de kopervlieg. Deze vlieg legt eitjes in de vervuilde vacht. De larven (maden) die hieruit ontstaan boren zich door de huid en starten hun vernietigende werk wat onherroepelijk tot de dood van het konijn leidt. Vooral veel “oppaskonijnen” in de vakantietijd worden slachtoffer.

Als laatste mag niet onvermeld blijven dat dankzij het warme weer en enkele regenbuien er een ware overvloed van vlooien en teken zal ontstaan, hongerig en wel. Probeer de plaag voor te zijn door preventief te behandelen. Als een dier eenmaal klachten heeft ontwikkeld dan heeft de infectie zich al in huis verspreid en is de behandeling veel moeilijker. Uw dierenarts beschikt over de modernste en veiligste middelen. Bovendien weet hij of zij als geen ander de interacties tussen deze middelen, medicijnen, ziekten en het milieu. Vraag tijdig advies zodat een huisinfectie U bespaard blijft. Vergeet ook niet Uw huis te behandelen voor dat U op vakantie gaat want anders wacht U bij terug keer een warm welkom!

(108) Ouwe vos

Als je ouders van beroep dierenarts zijn dan groei je als kind op in een wereld die doorspekt is met dieren. Naast een grote kennis van het dierenrijk levert dit soms ook al knappe staaltjes van inzicht op. Zo kwamen dochter en zoonlief ergens vorige week naar huis gefietst vanuit school en zagen zij een hond scharrelen in de bosjes. Het dier werd moeiteloos geïdentificeerd als een oudere hond en bij nader onderzoek was deze bezig een konijn op te peuzelen. Een eigenaar was in geen velde of wegen te bekennen. Omdat in hun ogen de hond risico liep langs de drukke weg werd snel een lijn gefabriceerd van een broeksriem en het dier werd vriendelijk verzocht naast de fiets mee te gaan. En zo als vaker te zien bij mensen zonder angst voor dieren volgen de dieren dan vaak gedwee. Alsof het leiderschap wordt erkend. En zo werd de ouwe vos bij de kliniek aangebracht. Een kort onderzoek bracht niets bijzonders aan het licht. Zoals gebruikelijk werd Stichting Amivedi ingelicht, in Harderwijk al meer dan 25 (!) jaar vertegenwoordigd door Ellen Venema. Deze Stichting coördineert landelijk en regionaal alle informatie over verloren en gevonden dieren. Uiteindelijk was ook deze hond binnen 24 uur bij de eigenaar terug. Het dier was helaas niet gechipt, dat had de eigenaresse vele zoekuren kunnen besparen. Later hoorde ik van haar dat de hond op de latere vindplaats al een paar keer aan de riem had lopen trekken, iets wat hij anders nooit deed. Toen hij zoals gewoonlijk weer los in de tuin mocht spelen zag de oude vos zijn kans schoon en smeerde hem naar de plek waar hij al eerder natuurlijk lucht had gekregen van het dode konijn. Al met al is het allemaal weer goed afgelopen, op misschien een kleine diarreeaanval na dan, maar hoe vaak gaat het ook niet mis? Het blijven dieren, achteraf is het gedrag te verklaren maar je staat er niet altijd bij stil. Zorg voor een goede identificatie van je huisdier en probeer loslopen zonder toezicht te vermijden!

(109) Ouwetjes doen het nog best!

Het leuke na 15 jaar praktijk is dat je honden nu hun hele leven hebt meegemaakt. Als je ze dan weer eens ziet op hun oude dag dan gaan automatisch je gedachten terug in de tijd. Zeker als ze ooit iets bijzonders in de kliniek hebben meegemaakt.

Zo was daar een tijdje terug Falco, een oude Bernersennen hond van 12 jaar. Dit is des te meer bijzonder omdat de gemiddelde leeftijd bij overlijden van een Bernersennenhond 5,7 jaar is op dit moment.

Flaco heb ik ruim elf jaar geleden aan zijn elleboog geopereerd en daarbij een los stukje bot verwijderd. Hij woonde toen nog in Zeewolde en maakte destijds als jonge reu indruk als een lieve en enthousiaste hond. De diagnose was destijds treurig nieuws maar hij is toch mooi al 12 jaar oud geworden! Nu ziet hij er wel erg oud uit maar op zijn eigen manier en in zijn eigen tempo heeft hij nog plezier.

En vandaag zag ik een andere oude bekende weer terug in de wachtkamer. Casper, een Canadese witter herder alhoewel die nu officieel een Zwitserse herder is geworden nu het ras erkend is. Casper had verschrikkelijke heupdysplasie en omdat kunstheupen geen optie waren hebben we destijds in overleg met de eigenaar besloten tot een alternatieve chirurgische behandeling. En nu, zeven jaar later, is hij nog zo sterk als een beer en trekt met gemak de eigenaar omver.

Het is heerlijk om te zien hoe eigenaren en dieren zo nog jarenlang plezier aan elkaar beleven. Deze ervaringen sterken je dan weer in de adviezen naar de eigenaar toe als deze voor een moeilijke beslissing komt te staan. Want beslissen is moeilijk als je nog niet weet of de operatie gaat slagen en hoe het verder met je huisdier zal gaan. En het ene dier is de andere niet. Maar Falco en Casper laten toch maar weer mooi zien dat het wel goed kan gaan, ondanks zware operaties.

(110) Overgewicht?

Velen van ons zullen de eerste weken van Januari angstvallig de weegschaal vermijden. Tegenwoordig wordt knotsgroot digitaal het oordeel keihard aangegeven. Met een beetje pech geeft het geheugen het vorige gewicht aan (vreemd genoeg bijna altijd lager) en bij de modernste uitvoeringen wordt ook het vetpercentage aangegeven. Word je ook niet vrolijk van.

Ook veel van onze huisdieren kampen met overgewicht. Helaas leidt dat vaak tot problemen als kreupelheden (gescheurde kruisbanden in de knie), problemen met de bloeddruk, huidproblemen of suikerziekte. Niet al deze problemen zijn te genezen dus ook hier is, net als bij de mens, preventie van belang.

Er wordt veel onderzoek naar overgewicht verricht, het is dan ook vast komen te staan dat vermageren een behoorlijke belasting is voor het individu. Maar dat is geen reden om niet te vermageren!

Onze huisdieren hebben geen keus. Het vermageren moet door de eigenaar ingezet worden en door een dierenarts begeleidt worden. Niet zelden zijn aandoeningen de oorzaak van de “vervetting”. Gedragsproblemen of problemen met de schildklier zijn bekende oorzaken bij  mens en dier. Een huisdier zo maar 40-50 procent minder eten geven is uitermate schadelijk. Je geeft wel 50% minder energie maar ook alle vitaminen en andere belangrijke stoffen worden gekort! Bovendien neemt het verbruik van bepaalde stoffen onder stress van het vermageren toe. Het is beter een speciaal dieet te gebruiken. Het dier zal geen hongergevoel hebben en als het niet volgens de verwachting loopt dan kan de dierenarts meteen het dier op eventuele aandoeningen controleren.

Wij hebben al van vele “zwaargewichten” weer lenige, gezonde en actieve huisdieren kunnen maken. Bovendien hebben zij nu minder kans op de gevolgen van overgewicht.

Zij kunnen er zelf niets aan doen, u als eigenaar moet het heft in handen nemen en wij helpen u en uw huisdier graag.

Mocht u ook op onze weegschaal gaan staan, wees gerust, deze informatie scharen wij onder onze geheimhoudingsplicht!

(111) Pechvogel Sammy!

Soms lijkt alle pech van de wereld bij één persoon terecht te komen en dat is ook het geval bij Sammy en haar eigenaresse.

Sammy is een Rottweiler teefje van 4 jaar oud en eigenlijk een enorme knuffelzak. Als ze de kliniek binnenkomt wordt iedereen die ze tegenkomt uitbundig begroet, ik krijg dezelfde “behandeling” waarna zij zich op haar rug rolt en uitnodigend haar buik ten toon spreidt die natuurlijk hoognodig geaaid moet worden.

Het is nu bijna 2 jaar geleden dat voor Sammy het noodlot toesloeg. Op een gegeven moment werd ze aangereden door een auto waarbij haar rechter voorpoot een enorme klap heeft gekregen. Direct was haar voorpoot verlamd en ook binnen de verantwoorde termijn kwam er geen verbetering meer ondanks medicatie. Het is niet gebruikelijk om bij grotere honden een poot te amputeren maar in het geval van Sammy werd na uitvoerig overleg besloten om het toch te doen omdat de poot ernstig aan het beschadigen was door het slepen over de grond.

De operatie verliep succesvol en enige weken later stormde Sammy er weer lustig op los ondanks haar handicap.

Het was misschien te wijten aan dit onstuimige gedrag dat ze in de zomer van 1999 een voetbalknietje opliep. Rottweilers zijn hier toch al gevoelig voor vanwege de ontzettend rechte knieën die beter wat gehoekt kunnen zijn. Echter met een nieuwe kruisband deed ze het na een korte revalidatie weer prima. Totdat ze zich vorige week weer meldde, maar nu met een voetbalknietje aan de andere achterpoot. Ook hier was een nieuwe kruisband noodzakelijk en omdat de baas op vakantie ging werd al snel besloten om Sammy tijdelijk tot praktijkhond te bombarderen tijdens haar revalidatie. Prinsheerlijk ligt ze op haar kussen en antislipmatten in één van de grote binnenkennels. Ze laat zich lekker verwennen met eten en koekjes, geniet met volle teugen van alle aandacht die ze krijgt van al het personeel en stagiaires en heeft een ieders hart hier veroverd. Ondanks alle ellende is ze lief gebleven en slaat zich overal goed doorheen, ze lijkt zich niet bewust van de onevenredige heoveelheid pech die haar heeft getroffen.

(112) Pffffff, wat een week!

Soms heb je van die dagen dat alles tegelijk lijkt te komen, maandag was een normale werkdag en ’s avonds een lezing over katten geven in Veldhoven. Op de valreep voor  mijn vertrek kwam  het bericht binnen dat de televisie het opnameschema had gewijzigd. Ze zouden twee dagen opnamen komen maken en dat werd vervroegd dus de woensdag en de dinsdag waren massief vol. Dinsdagavond een gezellige avond met een zaaltje vol eigenaren die onlangs een pup hadden aangeschaft. Voorlichting neemt een belangrijke plaats in in de moderne diergeneeskunde en de eigenaren maken dan ook dankbaar gebruik van deze avonden.

Hoera! De woensdagavond is mijn vrij avond. Maar in deze tijd van het jaar is het hoogseizoen in wezenland. De dierenambulance rijdt af en aan met jonge gevonden dieren en na voldoende medische aandacht gaan ze naar de diverse asiels en opvangcentra. Zo hadden we de volgende jonge dieren te gast afgelopen week: een tam konijn, een wild konijn, een bosuil, een reiger, een spreeuw, een koolmees, een gierzwaluw, een steenuiltje en waarschijnlijk een graspieper. Deze dieren worden in een aparte opname gehuisvest en het was daar een drukte van belang. Echter, ook ’s avonds worden de bekjes wijd opengesperd of verraadt het gedrag van de vogels dat ze best wat lusten. Zodoende was ik woensdagavond druk met het vullen van diverse maagjes. Ze halen het niet allemaal maar iedere vondeling die weer gezond vertrekt naar de opvang of weer vrijgelaten kan worden is dubbel en dwars de moeite waard.

Donderdags televisieopnamen en ’s avond op naar Dordrecht voor een lezing.

Ik ben mijn broertje uitermate dankbaar dat hij vrijdag  heeft gekozen als dag om te trouwen, dat is een goed excuus om niet te werken! 

(113) Professor Bagby

Na enkele weken van relatieve rust (vakantie en congres) kruip ik als eerste maar weer achter de tekstverwerker om onze wekelijkse column te vullen.

De vakantie ging per paard en huifkar door het mooie zuidwesten van Ierland. Iedereen die een mooie natuur kan waarderen of op zoek is naar rust en vriendelijke mensen kan ik Ierland van harte aanbevelen. De oude grap dat het in Ierland twee keer per week regent, namelijk van maandag tot en met donderdag en van vrijdag tot en met zondag, bleek gelukkig niet waar te zijn. Het grootste deel van de vakantie werd gekenmerkt door stralend weer.

Terug van vakantie was het even hard werken voordat ik weer moest vertrekken naar München. Hier werd het wereldcongres gehouden voor dierenartsen die zich hebben gespecialiseerd in orthopedische- en traumagevallen. Dierenartsen van alle contingenten hadden zich verzameld, zo’n 200 bij elkaar. Het congres valt uiteen in een aantal onderwerpen: evaluatie van behandelingen, presentatie van nieuwe materialen en behandelingen en een blik in de toekomst. En altijd wordt er plaats gemaakt voor een grondlegger van de huidige behandelingen, mensen met een schat aan ervaring en die door hun uitvindingen een deel van de medische wereld hebben veranderd. En zeker niet zelden zijn het de dingen die door dierenartsen worden uitgevonden die later vele mensen zullen helpen. Zo ook professor Bagby, een oude grijze man met een scheepspet die ik nooit heb af gezien. Terwijl hij de sprekersplaats betrad werd de totale zaal muistil, misschien alleen al uit diep respect. Met een unieke humor gaf hij een kort en bescheiden overzicht van enkele van zijn uitvindingen.

In de jaren 70 heeft hij toppaarden gered van een vroegtijdig einde van hun sportcarrière en de slager door een behandeling te bedenken voor de zenuwbeklemming die deze dieren hadden in hun wervelkolom. Binnen enkele jaren werd deze techniek overgenomen door humane orthopedisch chirurgen en vele mensen konden zo uit de rolstoel blijven.

Zijn eerste vinding was misschien wel de meest belangrijke. Terwijl hij in het weekeinde een scharnier in een deur aan het schroeven was zag hij hoe delen naar elkaar toeschoven toen de schuine schroefkop in de afgeschuinde opening van het scharnier werd getrokken.

Precies dit wilde we bereiken bij het “repareren” van botbreuken. Nu nog hebben botplaten  dit principe en zijn vinding heeft inmiddels miljoenen mensen en dieren geholpen beter te genezen.

Over niet al te lange tijd zullen we botplaten van een soort suiker hebben en toch sterk. De patiënt wordt geopereerd en na enige tijd lossen de implantaten op! Ja, er is veel veranderd sinds de eerste vinding van professor Bagby maar zijn naam zal voor altijd verbonden zijn met de medische wetenschap.      

(114) Puppytijd!

Het is weer volop puppytijd in de praktijk. De vroege puppies komen nu met hun nieuwe baasjes naar de kliniek toe om de gezondheid te laten controleren en de belangrijke vaccinaties te krijgen. De baas krijgt daarnaast allerlei informatie die van belang kan zijn voor het gezond en veilig opgroeien van zo’n hummeltje.

Omdat er tegenwoordig heel veel te vertellen valt organiseren de dierenartsen van Dierenkliniek Ermelo al zo’n twee jaar voorlichtingsavonden voor nieuwe pupeigenaren. Er is dan veel meer gelegenheid om voorlichting te geven en de eigenaar krijgt ruim de tijd om vragen te stellen. Tenslotte leg je in het eerste levensjaar van een hond de basis voor het verdere leven en is het plezier wat je de komende tien tot twaalf jaar gaat beleven voor een groot deel afhankelijk van de start.

In de kliniek is het nu ook de tijd voor de keizersneden. Als om wat voor reden het werpen niet wil lukken wordt door een dierenarts besloten om dan de puppies via een andere weg geboren te laten worden. Afgelopen vrijdagavond was het ook weer raak. Een Labradorteef had dermate grote puppies in de baarmoeder dat deze er niet langs natuurlijke weg uit konden.

Dit betekent dan dat het harde werken voor de teef niet meer aan de orde is en dat de chirurg aan de  beurt is om hard te werken. In een vlot tempo liet ik de 7 puppies geboren worden, prachtige beertje die inderdaad ruim aan de maat bleken te zijn. Terwijl “mams” weer netjes werd gehecht krioelden de nieuwgeborenen al door de couveuse, enigszins verdwaasd op zoek naar een tepel. Gelukkig hoefden ze niet lang meer te wachten en konden ze in een grote verwarmde binnenkennel nu echt kennismaken met hun moeder. Omdat ze zo sterk waren hadden ze al gauw een tepel gevonden en het gesabbel was niet van de lucht en de teef lag er tevreden bij, hier en daar nog een pupje schoonlikkend, want moeders kunnen dat zelf natuurlijk beter dan een dierenarts.

Ik hees mij uit mijn OK-kleding en zag het geheel tevreden aan, een keizersnede is niet leuk maar als de teef en de puppies alles goed doorstaan is het weer zeker de moeite waard geweest!

(115) Robodog

Honden hebben naast fantastische eigenschappen natuurlijk ook minder gunstige eigenschappen. Ze kunnen verharen, loops worden, moeten hun behoefte doen, moeten eten en moeten soms naar de dierenarts. Gelukkig is er nu een alternatief: de robothond.

Van de week was het nog in een groot landelijk ochtendblad te lezen: een kunstmatige hond die bovengenoemde vervelende eigenschappen niet bezit. Hij kan wel digitaal blaffen, kwispelen en lopen. Volop uitgerust met sensoren kan hij ook reageren op prikkels van buiten af dus hij is nog interactief ook! En als je er genoeg van hebt zet je hem gewoon uit! Groot succes wordt verwacht, men wordt aangeraden om in te schrijven om zeker te kunnen zijn van een robothond, gezien de kostenbesparing is de aanschafprijs van ƒ 650,00 een koopje.

Natuurlijk jagen ze inbrekers geen schrik aan, zijn ze niet knuffelbaar, storen ze de radio, reageren ze op de afstandsbediening van de TV en kosten ze een vermogen aan batterijen.

Ook is er nog geen helpdesk voorzien in het geval je de handleiding kwijt bent en robodogdokters moeten nog in opleiding.

Nee, dan de robothonden die te zien zijn op de robottentoonstelling in het Museon in Den Haag! Een prachtige tentoonstelling die laat zien hoe robotten en robottechniek de mens kan helpen. Sommige visueel gehandicapte mensen zullen weer met behulp van digitale technieken kunnen gaan zien en dit is zeker geen toekomstmuziek meer voor mensen die doof zijn of slechthorend. Ook is er volop te zien hoe moderne micro-elektronica en implantaten het menselijk lichaam kunnen ondersteunen. Een pacemaker voor het hart is allang bekend maar de wetenschap gaat al weer veel verder. Ook zijn er al honden die rond lopen met een pacemaker.

Op de tentoonstelling zijn ook robothonden te zien, maar dan wel zeer geavanceerde modellen. Ze zijn in staat om te leren en een soort van emoties te vertonen. Volgens mij als we de robottechniek en de implantaten combineren kunnen we ze zelfs op commando plasjes laten doen!

Deze honden moeten echter niet gezien worden als vervanger voor de hond maar meer als demonstratie van het menselijk kunnen in de robottechnologie. Vele mensen en dieren zullen in de toekomst kunnen profiteren van deze technische ontwikkelingen.

En de “simpele” robothondjes? Ik denk dat ze in het rijtje passen van de tamadingessen en de Ferbies. Voorlopig ga ik nog maar niet  omscholen tot robodogdoc.

(116) Rondje opname

De opname is de verblijfsruimte voor patiënten. De dieren die hier verblijven zijn in afwachting van behandeling, ter observatie of  ter behandeling opgenomen.

De kliniek beschikt over meerdere opnames om zo patiënten in groepen te kunnen verdelen, qua zorg of soort, en tevens zijn er quarantainemogelijkheden.

Met twee dierenartsen die bij de kliniek wonen is het ook goed mogelijk de opname te beheren. Meestal doet mijn vrouw dat in het weekend omdat dan de meeste opgenomen patiënten internistische patiënten zijn. Afgelopen zondag had ik de opname onder mijn hoede en hierbij een klein verslag van een “rondje opname”.

Allereerst was daar een tekkel. Opgenomen met hernia-achtige verschijnselen. Indien de eigenaar thuis niet goed kan zorgen voor zo’n patiënt dan worden ze opgenomen. Regelmatig moet er dan gecontroleerd worden hoe het met de zenuwuitval is en of het dier nog wel kan plassen. Dankzij pijnstilling voelde hij zich prima alleen het eten vond hij kennelijk wat minder. Op drie poten kon hij zich aardig redden. Komende week moet duidelijk worden of er verbetering op gaat treden.

In de couveuse lag een kitten voor intensive care behandeling. 2 nestgenootjes waren al overleden ten gevolge van ernstige bloedarmoede. De kittens waren compleet leeggezogen door vlooien en gestorven van uitputting. Het laatste kitten wordt nu in de couveuse gehouden zodat het geen krachten hoeft te verspillen aan het op temperatuur houden van het lichaam. Met dwangvoeren proberen we het in leven te houden maar het is op dit moment nog een zijden draadje.

Dan nog twee gezellige katten, de één nog zieliger dan de andere. Beide geveld door trauma, de één met een gebroken schouderblad en de andere met een verbrijzelde onderkaak. Zij worden nu in conditie gebracht voor chirurgie.

In opname 2 wordt ik aangestaard door een venijnig kijkende buizerd, voor mij een teken dat het al beter met haar gaat. Enkele weken geleden verlamd binnengebracht en met een ernstige ontsteking in de bek. Door dwangvoeding en medicatie is ze er weer aardig bovenop aan het komen. Het zou alleen wel fijn zijn als ze zindelijk konden worden en haar behoefte op een kattenbak zou doen of zo. Maar goed, nog enkele dagen en dan via de vogelopvang weer de vrijheid tegemoet, daar doen we het tenslotte voor.  

(117) Roodstaart is dood.

Toen ik vorige week mijn honden uitliet zag ik hoe een voorbij fietsende man zijn vrouwelijke metgezel opgewonden wees op een overstekende eekhoorn. Als je langer in Ermelo woont is dat al lang geen opzienbarende gebeurtenis meer en soms vergeten we wel eens in wat voor prachtig deel van Nederland we wonen.

De fietsers stopten en keken hoe Roodstaart zich behendig uit de voeten maakte. Roodstaart maakt op gezette tijden zijn ronde langs de notenbomen om te inspecteren of de oogst nog wat gaat voorstellen dit jaar. Zo zijn bij ons in de tuin de hazelaar en walnotenboom vaste inspectieplaatsen. In het najaar komt hij dan zijn keus maken en eet zijn buikje vol aan de verse noten.

Enkele dagen geleden was één van onze assistentes getuige hoe Roodstaart werd aangereden. Het diertje had geen schijn van kans, de auto reed veel te hard en kon onmogelijk op tijd stoppen.

Met een verlamde achterhand sleepte hij zich de tuin van de buren in waar onze assistente hem op kon pakken, in haar handen stierf Roodstaart. Hij zal de komende notenoogst niet meer meemaken.

De afgelopen jaren zijn vele dieren dood- of aangereden op de Horsterweg: honden, katten, egels, eekhoorns, eenden, er lijkt geen einde aan te komen. Als je buiten bent  hoor je de auto’s voorbij scheuren, zeker in het weekeinde en ’s avonds.

Bij snelheden  die ruim boven de 50 km per uur liggen is er geen ontkomen aan, uitwijken is levensgevaarlijk en stoppen lukt niet op tijd.

Getroffen maatregelen lijken niet het voldoende effect te hebben, het gedrag van sommige automobilisten en motorrijders is ronduit schandalig.

Dieren steken plotseling over en rennen voor hun leven. Bejaarde mensen, visueel gehandicapte mensen en kinderen kunnen ook plotseling oversteken, en dan is er ook geen remmen aan. Het is afwachten wat eerder gebeurt: betere maatregelen of een menselijk slachtoffer, uw kind?

(118) Rovers

Regelmatig komt het voor dat we dieren moeten behandelen die hun roofzucht uiteindelijk met medische klachten moeten bekopen. Zoals bijvoorbeeld de katten die zich tegoed doen aan de overheerlijke rolladenetjes die zo lekker wegkauwen. Zeker als ze van elastisch materiaal zijn. Sommige katten vinden het ook heerlijk om op elastiekjes te kauwen. De katten die rolladenetjes opeten eindigen bijna zonder uitzondering op de operatietafel. Ook honden hebben zo hun voorkeur, er gaat geen barbecueseizoen voorbij of we moeten we chirurgisch ingrijpen om satéprikkers ergens uit het maagdarmkanaal van een hond te verwijderen.

Visgraten, botjes en vleeswarenverpakkingen eisen ook hun tol en kunnen behoorlijke gevolgen hebben voor de rovers.

Ook zijn er hilarische verhalen. Zo was er eens een Mechelse Herder die een heel pakje roomboter had verorberd. Hij had er maar kort plezier van, het arme dier heeft zeker een week lang fluitende diarree gehad die nauwelijks was te stoppen met medicijnen. Uiteindelijk bleek het een drastische vermageringskuur.

Zo is er ook het verhaal van de kat van één van onze assistentes van het vroege uur, Wilma. Haar kat ging regelmatig op strooptocht in de buurt. Als zij dan stond te koken in de keuken kwam de kat door het keukenraam naar binnen gesprongen met de buit die hij  elders van het aanrecht had gehaald. Hierbij kwam de kat een keer thuis met een vers gestolen gehaktbal in de bek, het was geen gezicht en vol trots liep hij over het aanrecht met zijn buit.

Van de week verhaalde een cliënte van haar kat die alvast was begonnen om de boodschappen op te ruimen. Daarbij uitgaande van de gedachte dat alles wat hij op zou eten het baasje niet meer op hoefde te ruimen. Logische gedachte, niet. Deze behulpzaamheid uitte zich door het verorberen van ruim 900 gram kipfilet. Zorgvuldig uit de boodschappen gezocht en ontdaan van de verpakking. Het arme dier heeft 4 dagen voor munt gelegen!

(119) “Satehtje hond”

Soms worden honden of katten aangeboden met vage klachten. In ieder geval zijn ze pijnlijk bij de één of andere beweging. Aan de buitenkant is verder niets bijzonders te merken en als de eigenaar ook geen idee heeft dan moet verder onderzoek de oplossing brengen.

Als dierenarts gaan je gedachten dan wel uit naar wat wij noemen een “vreemd voorwerp”.

Dit betekent dat er zich een voorwerp in het lichaam bevindt dat daar absoluut niet thuis hoort.

De bekendste zijn stuiterballetjes, spenen, pingpongballetjes, knikkers, stuiters, knopen en naalden.

Vaak spelen katten met een draad en slikken deze dan door. Als iemand wat minder oplettend heeft zitten handwerken dan komt er niet zelden een naald aan het einde van de draad! Het dier heeft dan geen andere mogelijkheid dan ook maar deze naald door te slikken.

De scherpe voorwerpen doorboren het maagdarmkanaal en gaan voor pijnklachten zorgen en ziektesymptomen. Andere moeten middels een operatie verwijderd worden en als het dier geluk heeft is laxeren en inhullen voldoende om het vreemde voorwerp er langs de natuurlijke weg uit te laten komen.

Het meest bizarre verhaal dat we kennen is van een Duitse Herder waarbij middels een maagoperatie een stuk roede van een vliegengordijn, met acht slierten van twee meter eraan, werd verwijderd.

Twee weken terug hadden we een klein Schnauzertje met deze klachten, vage pijnklachten, ontsteking, dus werd er besloten tot een röntgenfoto.  Geen beeld van een vreemd voorwerp, wel wat sluiering in de borstkas, afwachten maar en symptomatisch behandelen. Twee dagen later voelde we bij oppakken van de hond wat hards onder de huid aan de zijkant van de borst. Dus toch een vreemd voorwerp?? Een klein sneetje was snel gemaakt, en voorzichtig trokken we er twee hele houten satehpennen uit! Soms geloof je je ogen niet. Daarna knapte de hond zienderogen op maar een derde prikker sluiten we niet uit. Helaas is hout niet zichtbaar op een röntgenfoto.

De eigenaar stond voor een raadsel maar de hond had het stelen van de satehstokjes wel met de dood kunnen bekopen. Nu kwam het gelukkig niet verder dan een “satehtje hond”!

(120) Schrikken!

Regelmatig krijgen we telefoontjes van verontruste eigenaren dat ze bij de ontlasting van hun hond of kat bloed hebben gezien. Dit bloed is helderrood en als dusdanig dus goed te herkennen. Vaak schrikken de mensen hier erg van, het ziet er ook eng uit.

Alhoewel dit er ernstig uitziet valt het in de praktijk meestal nogal mee. Meestal is er sprake van een dikke darm ontsteking. Het dier krijgt dan een verhoogde aandrang en gaat dan vaker persen waardoor kleine bloedvaatjes in de dikke darm kapot kunnen gaan en komt er vers bloed mee met de ontlasting. Voordat bloed met de ontlasting meekomt is de ontlasting vaak al wat afwijkend: zachter en lichter van kleur.

Er zijn vele oorzaken mogelijk en indien deze symptomen herhaaldelijk optreden is nader onderzoek zeker gewenst. Zelf kan je weinig aan deze symptomen doen.

Bloedverlies aan het begin van de darm geeft aanleiding tot zwarte ontlasting en dit is een veel ernstiger klacht, meestal is hier sprake van een niet te genezen aandoening.

De chronische dikke darmontsteking kent vele oorzaken zoals bijvoorbeeld voedselallergieën,

infecties, darmwandziekten, parasitaire infecties en nog anderen. De darm kan bekeken worden door middel van een röntgenfoto, een echo,  een inwendige kijkbuis (endoscoop) of door middel van een buikoperatie. Verder kan is sommige gevallen bloed- of weefselonderzoek uitkomst bieden. Ook bij mensen komen er veel chronische dikke darm aandoeningen voor die vaak moeilijker te behandelen zijn dan bij dieren.

De dieren lijken er in eerste instantie niet erg veel last van te hebben maar het is van belang om deze aandoening in een vroeg stadium aan te pakken!

Onlangs stond er in deze krant te lezen dat de castratie van de kater geen buikoperatie zou zijn. Om misverstanden te voorkomen: de castratiewondjes bevinden zich op het balzakje en niet op de buik. Maar om de balletjes te verwijderen moet het vlies worden ingesneden waarin de balletjes zitten en dit vlies is een uitstulping van het buikvlies. Dus met castreren komt er een open verbinding tot stand met de buikholte en is de operatie per definitie een buikoperatie. Op zich is dit niet echt belangrijk voor de lezer maar een castratiewond mag niet worden onderschat. De huid is zo dun en het wondje zo klein dat er meestal niet gehecht hoeft te worden. De ex-kater moet wel goed in de gaten gehouden worden de eerste paar dagen na de operatie. Sloomheid en koorts zouden in verband kunnen staan met een buikvliesontsteking en die moet direct door een dierenarts behandeld worden!

(121) Siliconenkit(ten)

Dat katten graag spelen met allerhande speeltjes is wel bekend. Snel bewegende voorwerpen hebben direct hun aandacht. Zelfs zijn er katten die naar de formule 1 races op de TV kijken en dan verbaasd aan de zijkant of de achterkant van het toestel op zoek gaan naar de autootjes die ze daar toch echt hebben zien verdwijnen.

Zelf heb ik een kat gehad die apporteerde. Gooide je een prop papier van de trap af dan suisde ze naar beneden, lag met zwaaiende staart klaar om de prop aan te vallen en vervolgens werd de prop vakkundig “gedood”. De overwinning werd al op de rug liggend gevierd terwijl de  prop werd gemangeld tussen de krabbende achterpootjes. Zodra ze klaar was met dit ritueel werd de prop weer naar boven gebracht en werd de “prooi” keurig aan de voeten van de baas gelegd.

Ook zijn er veel huiskatten die de prooien van de nacht netjes op de mat voor de deur leggen zodat je ’s ochtends uit moet kijken om niet uit te glijden over wat eens een muis was.

Minder onsmakelijke hobby’s van de kat zijn het kauwen op allerlei elastische voorwerpen maar hier schuilt wel gevaar in!

Katten kauwen dolgraag op een elastiekje, een rolladenetje of een rubber speeltje. Slechte kwaliteit speeltjes gaan dan kapot en de kat slikt stukjes in. Deze kunnen dan tot een gevaarlijke darmverstopping lijden.

Dit weekeinde kregen we een  nieuwe variant op tafel. Een kitten van bijna 4 maanden dat duidelijk ziek was. De buren van de eigenaar waren aan het verbouwen en het kitten struinde regelmatig de bouwplaats af. Op de röntgenfoto waren de kenmerken van een darmverstopping al te zien en tevens een vage schaduw maar het was verder niet te herkennen.

Het kitten werd direct geopereerd en in de darm trof ik een flinke klodder siliconenkit aan die mmurvast was komen te zietten en zo de darm afsloot.

Gestolde kit is natuurlijk ook lekker elastisch en mogelijk fijn om op te kauwen. Dus doe-het-zelvers opgepast: ruim restanten kit op zodat de kat er niet bij kan!

(122) Spannende tijden

Iedere week moet de column weer gevuld worden en als de dokter in gebreke blijft dan is er onherroepelijk bericht van de redactie.  Soms vergeet ik het per ongeluk en soms is er gewoon geen inspiratie. Na zo veel jaar heb je ook wel eens het idee dat je in herhaling gaat vallen en je moet oppassen dat je niet je frustratie van je af gaat schrijven als je vindt dat een dier onnodig leed wordt berokkend. Dus richten we ons maar even op de leuke momenten in de opname.

Daar verblijft de kat die vorige week werd binnengebracht met een gebroken rug. Gelukkig werd via Amivedi de eigenaar snel bekend en inmiddels is de kat geopereerd en is met het nodige ijzerwerk de breuk van de rug hersteld.

Nu is het wachten op de langzame verbeteringen die gaan komen. Afgelopen dagen ging het elke dag weer een beetje beter, de kat is gelukkig gezegend met een enorme wil. Hij is nu al in staat om zich op te richten en te gaan zitten, ook het plassen lijkt onder controle te komen.

Het blijft altijd een hele moeilijke beslissing om de patiënt te laten opereren. Doe je niets dan gaat het zeker fout. En na een operatie moet je altijd maar weer afwachten hoe ver de patiënt zich hersteld  en of de stoelgang ook normaal functioneert want dat is natuurlijk wel belangrijk.

Dus nu wordt er als fysiotherapie ontzettend geknuffeld met hem en wordt hij steeds uitgedaagd om naar je hand te komen om de knuffel te halen. Op deze manier wordt hij gedwongen om te bewegen en nu maar afwachten, spannende tijden breken aan!

(123) Spoed!

Afgelopen vrijdag eindelijk weer eens geen dienst, lekker op de bank verdiept in een spannende film totdat er herhaaldelijk en paniekerig werd aangebeld. Op de stoep stond een duidelijk aangedane mevrouw met in haar bebloede handen een klein zwart-wit katje van enkele maanden oud. Het diertje bloedde heftig uit de neus en mondholte en had het benauwd.

Het had geen enkele zin om mijn dienstdoend collega te bellen hetgeen alleen maar onnodig tijdverlies zou betekenen. Dus als een haas aan de slag met het katje om te kijken of de levensbedreigende situatie was te keren.

Het katje was vlakbij het station van Ermelo aangereden en de bestuurder was doorgereden. Dit tot grote woede van de mevrouw die het zag gebeuren en die zich zonder bedenken over het diertje ontfermde en direct naar de kliniek reed. Later kwam de bestuurder nog wel terug rijden maar er was geen tijd voor discussie.

Zo stond ik over het katje gebogen om te kijken waar het bloed vandaan kwam. Als het uit de longen zou komen dan zag het er somber uit. Gelukkig was dit niet het geval, de schade was wel uitgebreid. Een hersenschudding, shock, een beschadigd kopje en een gebroken onderkaak was de tol die het diertje moest betalen voor onvoorzichtig oversteken.

Gelukkig was er enige reactie op de behandeling en heeft het de eerste 24 uur doorstaan. De eigenaar is nog onbekend en nu maar hopen dat deze zich meldt zodat het diertje niet naar het asiel hoeft als het is opgeknapt.

De film was al lang afgelopen maar het idee dat het katje het misschien wel zou redden gaf me een goed gevoel. Hulde aan diegene die zich wel om nog levende verkeersslachtoffers bekommeren in plaats van ze op straat te laten liggen, machteloos wachtend op de volgende auto.

(124) Teckelverbod?

De eerste volle werkdagen van 2001 zitten er weer op. Goed gevulde werkdagen lijken trouwens makkelijker voorbij te gaan dan die rare feestdagen, dan weer vrij, dan weer werken, veel te veel eten en alles lijkt uit het ritme.

Aan het begin van het nieuwe jaar, en eigenlijk nu aan het begin van een nieuwe eeuw, is het een goed moment voor wat overpeinzing. Als we vanuit de dieren kijken is er dan afgelopen jaar iets bijzonders gebeurd? Wij mensen weten dat als er politieke besluiten vallen het nog even rommelt maar dat het daarna onhoudbaar op je afkomt. Denk maar aan de euro, het nieuwe belastingstelsel of  rekeningrijden. Helaas was er afgelopen jaar ook “gerommel” te horen in Den Haag met verstrekkende gevolgen voor onze viervoeters. Besluitvorming moet komende maanden plaatsvinden maar het heeft er alle schijn van dat de politiek gaat beslissen dat in Nederland levende dieren moeten gaan uitsterven.

Vanwege enkele ongelukken worden een aantal rassen met de rode pen doorgestreept, tegen de adviezen van deskundigen in. De Rottweiler ontspringt nog net de dans, anders waren nog eens tienduizenden honden en hun baasjes het kind van de rekening.

In Nederland is het meestal zo dat regelgeving als oplossing wordt gezien. Snelle boten? Vaarbewijs verplicht! Auto? Rijbewijs verplicht! Paardrijden op de openbare weg? Ruiterbewijs verplicht! Alcohol? Minimum leeftijd en strafmaatregelen bij misbruik!

Gevaarlijke honden? Uitroeien!?

Waarom hier geen houdersbewijs? Waarom hier geen strafmaatregelen bij ondeskundig gebruik? Hier worden tienduizenden honden en bazen het kind van de rekening omdat er enkele ongelukken zijn gebeurd. In 2000 zijn er in de eerste tien maanden 17 dodelijke ongelukken gebeurd met paardrijden, ook waren er kinderen onder de slachtoffers. Waar zijn hier de ingrijpende maatregelen van Den Haag? Zoals bijvoorbeeld het wettelijk verplicht dragen van een cap (helm)?

Mensen die honden gebruiken als een wapen gaan gewoon op zoek naar een andere hond en maken die vervolgens vals. Dus verwacht dan maar dat bijvoorbeeld de Duitse Dog als volgende ras van deze aardbol verwijderd gaat worden, te beginnen in Nederland.

Destijds toen deze maatregelen werden ingesteld voor de Pitbull (kruising) hebben de deskundigen en pessimisten al voorspeld dat het probleem verlegd zou worden naar andere rassen, helaas hebben zij gelijk gekregen.

Laat de mensen maar hun best doen voor een “houdersbewijs” en pak die mensen aan die een hond oneigenlijk houden en / of gebruiken, maar laat de liefhebber met de brave hond met rust!

Ik doe nu dertien jaar praktijk in Ermelo, ik ben 5 keer gebeten door een hond, waarbij ik twee keer tijdelijk mijn vak niet kon uitoefenen. We hebben genoeg grote honden en honden van de “gevaarlijke” rassen in de praktijk maar daar zijn nauwelijks problemen mee.  De twee bijtende honden? Teckels!! Moet er dan nu ook een Teckelverbod komen?

Nee, als er ongelukken gebeuren met honden, alcohol, vuurwerk en noem maar op dan is dat verschrikkelijk en kunnen maatregelen niet uitblijven want dat verlangt onze maatschappij, en dat is terecht. Het is alleen triest om te ervaren dat het anno 2001 mogelijk is om met een simpele pennenstreek 5 rassen tot uitsterven te doemen terwijl met een zelfde pennenstreek een heel industrieterrein niet gebouwd mag worden vanwege 2 dassen.

Maar dat zal wel politiek zijn, er zijn meer mensen die daar de logica niet van inzien.

Namens de dieren dank aan allen die zich in 2000 hebben ingezet voor hun welzijn, als dier ben je tenslotte afhankelijk van de mens en dragen wij als mens de verantwoording voor het welzijn van het dier…….., ALLE dieren!

(125) Tippie

Als de drukte het toelaat probeer ik vrijdags al het papierwerk af te krijgen. Je mag dan dierenarts zijn maar met 9 mensen in loondienst en een grote praktijk komt er tegenwoordig heel wat meer om de hoek kijken en naast het mes en de stethoscoop zal ook regelmatig de tekstverwerker gehanteerd moeten worden.

Toen ik even de kliniek inliep om wat te halen viel mijn oog op een drietal beteuterd kijkende meisjes in behandelkamer 2. Ze stonden daar alleen met als stille getuige een schoenendoos met wat met bloed besmeurd hooi op de behandeltafel.  Op mijn vraag wat er aan de hand was begonnen ze opgewonden door elkaar te praten en uiteindelijk kwam het er op neer dat arme Tippie probeerde kindjes te krijgen en dat dat allemaal niet zo goed ging. En nu waren ze bang dat Tippie dood zou gaan. Zo jong als ze waren hadden ze wel al bedacht wie de vader was. Mama was met de dierenarts en Tippie mee. Ik beloofde ze even te gaan kijken of er al wat bekend was en liet het drietal weer achter. In de röntgenkamer was net de diagnose gesteld, Tippie was drachtig van 1 jong, iets wat zeer zeldzaam is bij konijnen. Zo’n jong heeft dan veel ruimte om te groeien en wordt relatief erg groot en dan kan de bevalling letterlijk en figuurlijk wel eens vastlopen. De eigenaar was nog een beetje verbaasd, er was zelfs een tijd gedacht dat Tippie een mannetje was.

De meisjes hoorden het bericht gelaten aan toen ze werd verteld dat Tippie geopereerd moest gaan worden en dat het er voor het ene kindje niet goed uit zag, trillende lipjes waren duidelijk zichtbaar, de verstandigste van het stel opperde dat het het belangrijkste was dat Tippie het zou overleven.

Mijn vrouw was duidelijk extra geraakt door het leed en de lunchpauze werd met plezier opgeofferd om te proberen Tippie te redden.

Gelukkig verliep de operatie goed en kon Tippie al weer snel naar huis. Thuis aangekomen vond ze dat hechtmateriaal niet in haar velletje thuis hoorde en begon er verwoed aan te knabbelen. Ook dit werd opgelost en de eigenaar maakte zelf een kraagje voor Tippie zodat de wond goed kan genezen. Ik denk dat ze dit weekend helemaal is platgeknuffeld door de jonge baasjes!   

(126) To be or not to be

Ruim elf jaar geleden deed zich een dilemma voor in de praktijk. Bij de controle van een nestje pups bleek dat er een pup bij was met een hartprobleem. Door te luisteren met een stethoscoop kan een dierenarts de hartgeluiden beoordelen. Bij een afwijkende functie ontstaan wervelingen in de bloedstroom die als “ruis” te horen zijn.

De pup had een behoorlijke ruis en duidelijk was dat het hier om een aangeboren afwijking ging en dat de prognose onzeker was.

Zo’n pup kan je als fokker niet verkopen en deze vroeg dan ook om euthanasie van de pup.

Wij wilden tot het uiterste gaan om de pup in leven te houden en wilden de pup graag houden. De fokker stemde in mits deze anoniem zou blijven.

Met de pup onder de arm togen we naar Utrecht, naar Dr. Stokhof, de beste Cardioloog voor gezelschapsdieren in Nederland.

Na uitgebreid onderzoek kwam vast te staan dat de aandoening ernstig was en dat deze chirurgisch niet verholpen kon worden. Hoe lang de pup te leven had kon niemand zeggen. Een zaak van “to be or not to be” dus. En zo werd de pup “Hamlet” gedoopt.

Inmiddels was één van onze assistentes stapelgek geworden van Hamlet en zo werd zij de nieuwe bazin van Hamlet.

De nieuwe baas van Hamlet is tennisleraar van beroep dus al gauw verscheen Hamlet op de tennisbanen in de regio. Met zijn prachtige verschijning en lieve karakter werd Hamlet al gauw een populaire verschijning op de banen. Liet zich door iedereen knuffelen en een grote kindervriend. En op commando werden alle tennisballen met rust gelaten.

Bij weerzien met zijn “dierendokters” hief Hamlet steevast een vreugdegehuil aan, iets wat hij later ook bij “Oma” zou doen.

Om Hamlet ’s zomers tegen de hitte te beschermen werd zijn enorme vacht afgeschoren op een leeuwenpluimpje aan het puntje van zijn staart na.

Twee weken terug een scherpe kreet in de tuin terwijl Hamlet in zijn mand lag. Het was zijn laatste kreet. Nooit meer samen huilen, nooit meer knuffelen, to be is not to be geworden na elf prachtige jaren. Het ga je goed Hemmie, daarboven. 

(127) Tumortje

Zo, de week is weer goed begonnen! Vrijwel vaste prik is dat ik de maandagochtend begin met het schrijven van het stukje voor de Stadsomroeper. Zo komen dan de meest recente belevenissen direct bij de lezers. Het is trouwens opmerkelijk hoe snel de schare lezers groeit. Tijdens bijvoorbeeld het boodschappen doen kan ik dan ook steevast de meestal positieve commentaren in ontvangst nemen, zelfs van mensen die helemaal geen huisdieren hebben.

Ook wel grappig zijn de indirecte vragen van cliënten of het gebeurde met hun huisdier nu in de krant komt. Daar laat ik me nooit over uit, ik laat de inspiratie opborrelen en dan zien we wel. Tja, en wat we nu weer hebben……

Gisterenavond (zondag) ging om 22.00 uur de telefoon en ik kreeg de verontruste eigenaresse van Bo aan de lijn. Bo liep al lange tijd met een grote buiktumor en mevrouw wilde op haar eigen dierenarts uit de Meern, die op vakantie was,  wachten om Bo te laten opereren. Bo is een blonde Labrador van 9 jaar oud en nu sterk vermagerd. Eigenlijk het slachtoffer geworden van de “bezoekregeling” aldus de mevrouw. De baasjes waren gescheiden en de hond pendelde tussen beiden en eigenlijk had niemand in de gaten hoe Bo aan het aftakelen was. Labrador eigen sukkelde ze gewoon door zonder ook maar één keer te laten merken dat ze pijn  had. Gelaten droeg zij haar lot. Tot gisteren, toen kreeg ze zoveel last dat ze niet meer ophield met braken en zo werd er een beroep op ons gedaan.

Toen ik Bo zag was het wel duidelijk, het liep op zijn eind, wachten kon echt niet meer en ik stelde voor om Bo als eerste vandaag (maandag) te helpen.

Ik kom nu net de OK uit en er waren 4 personen voor nodig om Bo van een 3,6 kilo (!) zware milttumor te verlossen. Het wordt nu de komende weken afwachten of zij op haar oude dag deze ingreep goed kan doorstaan maar de eerste stap is gezet!

Niemand kan voorspellen hoe een relatie verloopt, misschien is het wel eens goed om van tevoren te bespreken hoe een eventuele regeling voor de huisdieren er uit zou moeten zien zodat deze niet het kind van de rekening worden. Afgezien van het feit dat het voor het huisdier naar is geeft het achteraf bij de eigenaren alleen maar schuldgevoelens en nog meer verdriet terwijl de problemen meestal al groot genoeg zijn.

(128) Vakantie?

Reikhalzend kijken de meeste mensen al vooruit naar de zomervakantie, zeker nu het weer toch een beetje wisselvallig lijkt. Een aantal mensen zal nog niets beslist hebben want stel je nu eens voor dat Oranje de finale haalt! Ondanks de voetbalkoorts moet men toch op tijd denken aan de te nemen maatregelen voor de huisdieren indien men op vakantie gaat.

Meenemen is niet altijd een goed idee, in Zuid-Europa en op verre bestemmingen liggen gevaarlijke ziekten op de loer. In sommige landen in Europa bestaan nog steeds strikte invoereisen en deze vergen een hele papierwinkel en een hoop voorbereiding.

Het beste is nog steeds om Uw huisdier thuis, het liefst in bekende handen, achter te laten.

Dit betekent dat u tijdig een pension of kennel moet boeken want de goede zijn al geruime tijd van tevoren vol geboekt. Als U boekt informeer dan meteen naar de eventuele extra eisen die het pension stelt. Dit kan ontwormen zijn of bijvoorbeeld een extra vaccinatie tegen kennelhoest. In ieder geval moet Uw hond of kat de normale enting hebben gekregen om beschermd te zijn tegen infectieziekten. Dieren onder stress zijn net zoals mensen veel gevoeliger voor infecties dus is extra bescherming is gewenst.

Buiten de Benelux is op zijn minst een vaccinatie tegen hondsdolheid verplicht. Deze vaccinatie moet ouder zijn dan 30 dagen en weer niet ouder dan 1 jaar. Ook moet U een gezondheidsverklaring kunnen overleggen die niet ouder mag zijn dan 10 dagen.

In landen waar hondsdolheid voorkomt mogen loslopende honden en katten zonder pardon door bevoegde autoriteiten worden doodgeschoten. Houdt daarom Uw huisdier strikt aan de lijn en vraag bij Uw dierenarts om de internationale penning die bij de hondsdolheidvaccinatie hoort. Bevestig deze duidelijk zichtbaar aan de halsband, dit kan verdriet voorkomen.

Sommige landen of campings stellen een muilkorf verplicht. Soms is er ook een draagplicht, in andere gevallen hoeft u de muilkorf alleen maar te kunnen tonen. Uw dierenarts beschikt over hondvriendelijke muilkorven. Informatie hierover kunt U bij de ANWB verkrijgen.

Eventueel optredende reisziekte is behandelbaar met medicijnen en bij vliegreizen moet U bij de vliegmaatschappij informatie opvragen over het transport van huisdieren zodat U precies weet wat er gaat gebeuren.

Een chip (klein glazen buisje onder de huid) is gemakkelijk aan te brengen door uw dierenarts en is binnen Europa een zekerheid dat U als eigenaar teruggevonden kunt worden als Uw huisdier is weggelopen.

Zorg ervoor dat U Uw huis behandelt tegen vlooien voor vertrek en dan staat niets meer een aangename vakantie in de weg, maar eerst moet oranje maar even Europees kampioen worden. Laten we maar hopen dat het niet op penalty’s aankomt……..

(129) Valkenhof opgelet!

Afgelopen weekend was het weer een drukte van jewelste. En niet eens allemaal standaard gevallen maar zaken zoals een reu met een verstopte plasbuis ten gevolge van blaasstenen, een aangereden kat met een gebroken rug en een pup met een darmafsluiting ten gevolge van een stuiter. Een hoop chirurgie dus en de hokken lagen dan ook vol met patiënten aan het infuus. Maar zolang alles goed gaat kan je een hoop hebben en werk je hard door. Zo was de zaterdag een normale werkdag geworden, om vijf uur gingen de assistenten pas naar huis.

Dan waren er nog twee bijzondere patiënten: een kat met een totaal verbrijzelde voet en een kat met een poot waar alle huid van de voet was afgestroopt in de wordteling om los te komen. Want dit zijn duidelijke klemwonden. Een mollenklem of vossenklem wordt de kat noodlottig. De dieren worstelen soms urenlang om los te komen waarbij enorme schade wordt aangericht aan de poot, afgezien nog van de pijn die het dier doormaakt.

Het erge is dat beide dieren afkomstig zijn uit de Valkenhof, dus hoogstwaarschijnlijk lopen ook andere katten daar risico’s.

Als iemand mollenklemmen gebruikt: denk er dan aan dat bij onjuist gebruik ook andere diersoorten of mogelijk zelfs kinderen het slachtoffer kunnen worden. Als iemand bewust wildklemmen gebruikt dan hoop ik dat deze persoon tot inkeer komt en stopt met deze praktijken. Heeft u last van katten ga dan het gesprek aan met de eigenaar of raadpleeg desnoods de politie. Nu zijn onschuldige dieren het slachtoffer en misschien zelfs mogelijk voor de rest van het leven invalide. Dat kan toch niet de bedoeling zijn.

(130) Verschil tussen leven of dood

Al sinds mensenheugenis worden mens en dier van tijd tot tijd geteisterd door ziekten veroorzaakt door virussen. In de natuur heeft dit mechanisme zin: van tijd tot tijd worden de zwakke dieren “opgeruimd” zodat de sterksten overleven. Komt een populatie onder druk te staan zoals door voedselschaarste of overbevolking dan zal een virus toeslaan en zo snel een selectie maken om de sterksten de beste kansen te geven om de soort voort te laten bestaan.

In onze huidige wereld krijgen de virussen ook alle mogelijkheden om toe te slaan. Locale overbevolking, locale voedselschaarste en intensief verkeer van personen en producten geven een virus alle kans om vernietigend toe te slaan. Dit geldt zowel voor mens als dier.

Om nog maar niet te denken aan wat er ontwikkeld wordt / is in militaire laboratoria.

Enige jaren terug liet de film “Brake Out” met onder andere Dustin Hoffman in de hoofdrol op een prachtige maar pijnlijke wijze zien hoe vernietigend een virus zijn werk kan doen. In de film werd zelfs besloten om een dorp met zijn bewoners te vernietigen om het virus een halt toe te roepen.

Bekende “virusrampen” zijn aids bij mensen en bijvoorbeeld het MKZ zoals we dat onlangs in Europa hebben meegemaakt. Wat langer geleden maakte de Spaanse Griep, een influenzavirus, in 1918 wereldwijd een einde aan circa 25 miljoen (!) mensenlevens. Duikt een nieuw virus  of een variant op dat wordt het een strijd met de tijd om een vaccin te ontwikkelen. Door middel van een vaccin geven we een mens of dier een kunstmatige prikkel om bescherming te vormen tegen het betreffende virus. Ook kan gevaccineerd worden tegen sommige bacteriële ziekten, zoals nu bij kinderen gebeurt tegen nekkramp. Op deze manier zijn al vele ziekten wereldwijd uitgeroeid of sterk teruggedrongen.

Voor onze huisdieren zijn ook vele vaccins beschikbaar. Met name honden worden steeds dichter op elkaar gedrongen door alle regels en hondenscholen zodat de infectiedruk toeneemt. Natuurlijke selectie is er niet en door het voornamelijk huisgebonden leven wordt er weinig “natuurlijke” weerstand opgedaan.

Vooral jonge en oudere dieren lopen veel risico door onvoldoende weerstand. Ook dieren die niet buiten komen zijn zeer kwetsbaar, de eigenaar “transporteert” ongemerkt de kiemen en de weerstand is laag.

De huidige vaccins geven volledige bescherming of verzwakken duidelijk ernstige ziektesymptomen en maken zo het verschil tussen leven of dood. Afhankelijk van het vaccin geeft het een jaar of langer bescherming.

Wat het beste entschema voor een dier is moet in overleg met de eigenaar door de dierenarts bepaald worden. In het algemeen kan gesteld worden dat eigenaren van honden, katten, fretten en konijnen er goed aan doen om eens te informeren naar de beschermingsmogelijkheden voor hun huisdier. Voorkomen is tenslotte nog altijd beter dan genezen. 

(131) Vogelpest

Helaas wordt Nederland weer opgeschrikt door een ernstige dierziekte. Ondanks het feit dat de laboratoriumbepalingen nog niet voor 100% zijn afgerond is er een zeer sterke verdenking dat de uitbraken van ziekte en sterfte op pluimveebedrijven te wijten is aan een influenzavirus, de ziekte wordt dan aviaire influenza oftewel vogelpest genoemd. Mogelijk handelt het bij deze uitbraak om type H7, dit type is voornamelijk ziekteverwekkend voor kippen, kalkoenen en eenden.

Een medicijn bestaat niet en isolatie van ziektehaarden en een absolute beperking van het transport van mogelijk besmette dieren is de enige mogelijkheid om de ziekte een halt toe te roepen. Het grote probleem zit in het feit dat vele vogels zoals watervogels, duiven, vinkachtigen en nog vele anderen het virus bij zich kunnen dragen zonder daar zelf last van te hebben! Dit betekent dus dat een ogenschijnlijk gezonde vogel in staat is andere, meer gevoelige vogelsoorten, te besmetten. Dit is de reden dat het transport van vogels plaatselijk is verboden. De dierenambulance zal geen vogels meer kunnen vervoeren, de vogelopvangcentra zijn gesloten. Worden uw huiskippen ziek neem dan contact op met uw dierenarts. Vindt u dode vogels die mogelijk tot de gevoelige soorten behoren, verpak deze dan in plastic zonder deze verder aan te raken. Eventueel kan de grond op de vindplaats nog verder ontsmet worden door verhitting of door ontsmettende vloeistoffen. De kadavers mogen niet vervoerd worden dus misschien dat invriezen tot nader order de beste mogelijkheid is.

Probeer uw kippen in de ren te beschermen door de ren van boven af te dekken zodat eventuele ontlasting van “wilde” vogels niet in de ren kan vallen. Ook het gaas van de ren moet dermate dicht zijn dat kleine vogeltjes er niet in kunnen vliegen.

In het begin van de 20^ste eeuw maakt de Spaanse griep indirect een einde aan de eerste wereldoorlog. De verzwakte soldaten vielen ten prooi aan het influenzavirus, vele miljoenen mensen stierven aan de gevolgen van de infectie. Het type dat nu voor veel ellende zorgt is niet schadelijk voor de mens, hond, kat, konijn en knaagdieren.

Laten we hopen dat door tijdig ingrijpen en het goed samenwerken van de betrokken instanties deze crisis snel tot een goed einde kan worden gebracht. Vast staat echter wel dat het weer gepaard zal gaan met onevenredig veel leed voor mens en dier.  

(132) Voorjaar?

Zondag is de ideale dag om eens rustig op kantoor de zaken bij te werken. Het schrijven van artikelen en het doornemen van vakliteratuur gaat toch het prettigst als er rust heerst. En dat is een zeldzaam iets in de kliniek. Op zondag bepalen spoedgevallen de drukte en is er verder weinig telefoon. Het is dan tussen de spoedgevallen door heerlijk werken in de dierenartsenkamer met uitzicht op de tuin. Zo ook zondag een week geleden. Mijn blik dwaalde regelmatig af naar de tuin, zoekend naar leuke vogels. Het winterkoninkje zong vanuit een net uitbottende boom het hoogste lied. Eigenlijk wel heel veel lawaai voor zo’n klein vogeltje dacht ik nog. Maar dat kennen we ook wel bij kleine honden, die hebben ook vaak praatjes die niet in overeenstemming zijn met hun formaat.

Achter in de tuin waren een paar zanglijsters aan het vechten. Met de kijker was waar te nemen dat er één aan het slepen was met nestmateriaal, mos in dit geval, en dat twee anderen elkaar het leven zuur maakten. Rivalen misschien? Het voorjaar kwam eraan!

Speurend door de tuin viel mij op dat de mooie dennenappeltjes, die een sierden had gemaakt afgelopen seizoen, wel heel bijzonder vervormd waren. Van de mooie kaarsvorm was weinig meer over. Het zag eruit alsof zoonlief experimenten had uitgevoerd met rotjes, maar dat kon ik mij niet voorstellen. Vuurwerk is leuk maar ik zorg er wel voor dat het op oudejaarsavond opkomt. Als snel werd het raadsel opgelost: er streek een zwarte mees neer op een nog niet verfomfaaide dennenappel en ging te keer als een heggenschaar met een turbo. De stukjes vlogen in het rond en al snel had het vogeltje de bek vol en vertrok. Het werk werd in enkele vluchten voltooid en ik was weer een mooi dennenappeltje kwijt. Maar goed besteed dacht ik dan maar.

Een uur later werd ik door de telefoon uit mijn boek gehaald, een mevrouw uit Putten die nergens terecht kom met een poes die de dag daarvoor nog gejongd had. Ze was ervan overtuigd dat er nog een kitten in de buik van de moeder zat. Ze had geen vervoer maar wat later werd ze keurig voorgereden door de dierenambulance uit Nijkerk. Dit soort gevallen zijn niet aan huis te behandelen want een eventuele keizersnede moet toch op de kliniek gebeuren.

Een röntgenfoto liet inderdaad nog een mooi groot kitten zien in de buik van de moederpoes. Een keizersnede was snel verricht en de poes had er een rood katertje bij gekregen want het diertje had alle toestanden keurig overleefd.

Eind van de middag ging het “hele spul” naar huis met een dolgelukkige eigenaar. Wel met het advies om moeders meteen aan de pil te doen want ze kunnen razendsnel weer drachtig worden na een bevalling. 

De gelukkige geboorte maakte de voorjaarstemming compleet, iets wat in de loop van de week wel veranderde want er lag opeens een pak sneeuw en nu lijkt het er nog niet erg op. Enfin, de kalender laat zien dat het voorjaar is begonnen, misschien dat ik toch maar alvast weer de schilder- en behangspullen op moet gaan zoeken, dan kan het voorjaar vast binnen beginnen.

(133) Vrijheid, blijheid?

Afgelopen dagen was het weer in de kranten te lezen: dierenactivisten bevrijden nertsen. In Putten werden zo’n 6000 nertsen bevrijd uit hun hokken. Iedereen heeft natuurlijk hier een mening over maar laten we nu eens kijken naar de dieren zelf, want daar gaat het toch om.

Zouden deze 6000 nertsen blijvend ontsnappen dan zou er lokaal in ieder geval een ernstig voedseltekort voor de dieren ontstaan zodat velen zouden verhongeren. Alle levende have die ze te pakken kunnen krijgen wordt zonder pardon gedood want we hebben het hier wel over roofdiertjes. Dus sneuvelen er eerst nogal wat andere dieren.

De nertsen die wel zouden kunnen overleven zouden voor een faunavervalsing zorgen want ze horen hier in de natuur niet thuis.

Stel, zoals afgelopen week is gebeurd, dat het grootste gedeelte weer in de hokken terechtkomt. Jongen die nog zogen bij hun moeder zijn inmiddels dood door de tijdelijke afwezigheid van hun moeder. De dieren zijn door alle toestanden aardig gestresst geraakt en stress zorgt voor een weerstandsdaling. Daarnaast zijn ze in contact gekomen met mogelijke ziektekiemen die ze in hun eigen omgeving niet kennen en waar dus geen weerstand tegen bestaat. Gevolg: ziekte en sterfte door opgelopen infecties en verminderde weerstand.

Ik kan me goed voorstellen dat je als echte dierenliefhebber bezwaar hebt tegen het houden van pelsdieren maar het kan toch nooit de bedoeling zijn dat het lijden van de dieren door een “bevrijdingsactie” alleen maar verergerd wordt?

Als echte dierenbeschermer zouden we ons moeten richten op verbeterde omstandigheden voor de dieren en op termijn is er misschien dan een mogelijkheid om deze vorm van dierhouderij te beëindigen, maar  wat nu gebeurd is heeft de betreffende dieren weinig goed gedaan!

(134) Vuurwerk

De komende dagen zal er weer lustig op los geknald gaan worden. Velen kunnen zich echter niet beheersen en zijn al dagen voor de jaarwisseling bezig met vuurwerk en ander knallend materiaal.

Voor sommige mensen is het storend maar ook zeker voor vele dieren. Met name vogels zullen veel energieverlies lijden door onnodig vliegen met deze koude.

Onze huisdieren zullen ook regelmatig schrikken. De meeste zullen wegkruipen of angstgedrag gaan vertonen. Let goed op dat ze niet weg kunnen lopen want in blinde paniek lopen ze zo voor een auto. In extreme gevallen kan het aanleiding geven tot epilepsieaanvallen: het dier ligt krampend op de grond en is niet aanspreekbaar. Als de aanval langer dan 10 minuten duurt waarschuw dan een dierenarts.

Om dieren te kalmeren kunt u verscheidene middelen verkrijgen bij uw dierenarts. Bestel deze tijdig en houdt rekening met weekenddiensten tijdens de feestdagen!

Deze middelen zijn niet geheel onschuldig dus lees de bijsluiter goed voor het gebruik. Dieren op leeftijd, met een hartkwaal, leverkwaal of nierkwaal hebben een verhoogd risico van problemen zodat deze eerst door de dierenarts beoordeeld moeten worden.

Met de feestdagen wordt ook veel lekkers gegeten maar pas op dat de dieren zich niet te goed doen aan botjes of rolladenetjes, dit kan hele vervelende gevolgen hebben.

Chocolade is giftig voor de hond en laat jonge honden nooit alleen met (versiering van) de

Kerstboom.

Ik wens u en uw huisdier een veilige jaarwisseling en een gezond nieuwjaar!

(135) Weekenddienst

De weekenddienst in onze kliniek wordt verdeeld onder de 4 dierenartsen maar als dierenartsenechtpaar betekent dat natuurlijk wel dat we ruim onze portie krijgen.

Het is altijd maar weer afwachten wat er gaat gebeuren en er is dan ook geen dienst die op de andere lijkt. Afgelopen weekeinde waren we lekker vrij, dat betekent dat een collega de afspraken op zaterdagmorgen doet en dat ik alleen maar “standbye” ben voor zwaardere chirurgie.

De donderdag ervoor was een aangereden kat binnengekomen met een heup uit de kom en wat inwendige verwondingen. Deze stond al op de operatiekalender voor zaterdag, want eerst moest het dier goed stabiel zijn voordat we het konden opereren en tot maandag wachten was onnodig lang. Dus dat was te overzien, één heupoperatie op de vrije zaterdag.

Maar toen sloeg het noodlot toe in de loop van zaterdagmorgen. Uit de eigen praktijk kwam een doodzieke hond binnen en van een verwijzend collega kregen wij nog een doodzieke hond ingestuurd. Stom toevallig hadden beide honden dezelfde aandoening: een baarmoederontsteking. Honden zijn hier erg gevoelig voor. Vaak zijn het oudere niet gesteriliseerde teefjes omdat de kans op ellende toeneemt met de leeftijd. De dieren zijn ziek, sloom, hebben koorts, willen niet eten en zijn aantrekkelijk voor reuen. Vaak drinken ze ook meer en soms gaan ze braken. In een aantal gevallen is uitvloeiing waar te nemen. Klachten treden meestal enkele weken na de loopsheid op. Het grote risico zit hierin dat als de dieren niet vloeien de baarmoeder zich vult en als deze in de buik gaat lekken dan krijgt het dier een buikvliesontsteking en dan wordt het een hachelijke zaak.

Met een echo is de diagnose zeker te stellen en dan moet met spoed chirurgie plaats vinden.

Dus de honden werden snel aan het infuus gelegd en voorbereid op de OK. Zo begon ’s avonds om 19.00 mijn vrije zaterdag maar de drie met succes geopereerde patiënten waren  “een dikke pleister op de wond”!

(136) Welterusten lieve Max

Iedere keer als het besef doordringt dat je een dier niet beter kunt maken dan raakt je dat als dierenarts. Natuurlijk is in veel gevallen het kaarsje gewoon op en kan je met een euthanasie het dier (en eigenaar) verder lijden besparen. Aan de andere kant word je regelmatig geconfronteerd met jonge dieren die ongeneeslijk ziek zijn of traumapatiënten die niet meer te redden zijn en dan blijft er altijd een gevoel van frustratie hangen.

Zoals de trouwe lezer heeft kunnen lezen hebben we met Pasen onze eigen hond in moeten laten slapen en ondanks de fantastische leeftijd van ruim 14 jaar raakt dat je diep.

Ik dacht dat het niet erger kon, mis! Afgelopen woensdag ging het helemaal mis met Max, het lievelingshuisdier van onze zoon Bas. Max, een rat, was al een tijdje ziek en bleef met medicatie op de been. Woensdag werd Max erg benauwd en was er geen andere keus dan euthanasie omdat je zo’n diertje natuurlijk niet kan laten stikken. Dus dan als ouder en dierenarts eerst het dier niet meer kunnen helpen en vervolgens in laten slapen. Dat gaat dus tot op het bot! Op de vraag of ik nog wat kon doen voor Bas kwam een verrassend antwoord: “Pap, mag ik over Max in de krant schrijven, net zoals jij over Raisa hebt gedaan?”

Hieronder volgt zijn letterlijke tekst, onderschat nooit wat huisdieren kunnen betekenen voor kinderen.

Op  woensdagavond  om  precies  18:00  is  onze  rat  Max  overleden.

Heel  veel  mensen  denken: ,, jakkes  een  rat  als  huisdier”, maar dat is  een  foute  gedachte,  want   ratten  zijn  heel  leuk  als huisdier!

Max  heeft  ons  ook heel  veel  plezier  en  steun  geleverd .

Hij  ging  ook  heel  vaak  mee  als  ik  ging  fietsen  of  skelteren  hij  zat  dan  heerlijk  met  zijn  neus  in  de  wind  op  mijn  schouder.

Als  het  mooi  weer was  gingen  Max  en  ik  bijvoorbeeld  naar  D.V.S.  naar de  wedstrijd  kijken  dat  vond  Max  heel  gezellig  en  daar  kwam  ik  ook  vaak  mijn  vrienden  tegen  (Samir  en Maurice)  die  vonden  Max  ook  een  hele  lieve  rat.

In  groep 6 hield  ik  mijn  spreekbeurt  ook  over  ratten  en  Max  was  natuurlijk  mee  hij  heeft  die  hele  les  stil  in  mijn  trui  gezeten  en  zelfs  onze  meester (meester Boeve) vond  Max  leuk  waardoor ik  een  extra  puntje  kreeg.

Max  ging  ook  vaak  mee  naar  Zeeland  of  Centerparks  in  Zeeland  ging  ik  altijd  op  garnalen  en  mosselen  vissen  en  dan  zat  Max  in  mijn  trui  en  als  we  de  garnalen  bakte  lustte  hij  er  toch  zeker  wel  5!!!!!!!!

Welterusten  lieve  Max  bedankt  voor alles!!!!!!

(137) What’s up doc?

Maar goed dat Bugs Bunny mij dat niet kan vragen want  het gaat vandaag over konijnen en opspelende hormonen.  Twee schattige konijnenmeisjes konden het altijd reuze goed met elkaar vinden, ze waren ook samen opgegroeid. Op een kwade dag veranderde er iets  en bekeken de dames elkaar met andere ogen.  Het vrouwtje dacht al dat het misschien toch een dame en een heer waren want ze waren voortdurend ruzie aan het maken of  pogingen aan het doen kleine konijntjes te maken. Gelukkig kon ik haar vertellen dat het echt twee dames waren dus konijnenkroost viel niet te verwachten. De dames waren hevig aan het puberen en konijnen krijgen dan wel geen pukkels maar des te meer streken.

Vrouwtjeskonijnen  hebben nogal wat te stellen met hun hormonen, het bevordert hun humeur niet maar wat nog veel erger is op den duur hun gezondheid ook niet. Veel oudere konijnendames worden ernstig ziek  door  een ontsteking aan de baarmoeder op oudere leeftijd. Zonder operatie overlijden zij  meestal voortijdig.

Het is heel goed mogelijk een konijn te steriliseren  net als een poes.  Voor wie zijn vrouwtjeskonijn een lang en gezond leven toewenst een  zaak om eens te overwegen misschien.

Mannetjeskonijnen hebben gelukkig geen last van hun hormonen waar het hun gezondheid betreft.  Een vervelende gewoonte is wel  dat ze al plassend een soort handstandje  doen om zodoende hun urine zo ver mogelijk weg te spetteren. Dat is fijn want dan kunnen andere konijnen van  ver al ruiken dat jij daar woont. Mensen stellen dat meestal wat minder op prijs en hier kan een castratie uitkomst bieden.  Mannetjesratten kunnen ook  geweldig stinken en krijgen een beetje een smoezelig vachtje, voor veel mensen een reden om alleen maar vrouwtjes te nemen maar een castratie op jonge leeftijd  is ook een prima oplossing.

Gelukkig kunnen konijnen niet  lezen want met bovenstaande adviezen maak ik me vast niet populair bij Bugs en zijn familie…..

(138) Wie van de twee?

Katten zijn bijzondere dieren. Mensen die geen katten hebben onderschatten de dieren vaak. Men verwijt ze geen karakter te hebben. Geloof mij, in zo’n klein beestje kan een hele hoop karakter zitten. Het zijn soms hele persoonlijkheden, van gezellig, sociaal tot zeer eigenzinnig, op het hooghartige af.

Onze eigen Pers was een voorbeeld van het hooghartige type: zittend in de tuin of op de opgang van de praktijk sloeg zij het gebeuren gade, de staart netjes om de voetjes gevouwen.

Vond ze het tijd om naar binnen te gaan dan liep ze naar de voordeur, en heus de mensen belden voor haar aan om haar naar binnen te laten. Anders liep ze mee naar de ingang van de praktijk en liep op haar dooie akkertje door de wachtkamer richting “privé”. Ze was ook niet van plan te wijken van haar plaats, zat ze in de weg dan liepen de mensen maar even om dacht ze. Helaas is op 17-jarige leeftijd een einde gekomen aan haar mooie leventje. Een hond rukte zich los bij de eigenaresse en stortte zich op onze kat die vrijwel onmiddellijk overleed.

Sinds kort siert haar mooie koppie al ons drukwerk, ter nagedachtenis.

Katten zijn sociaal en alhoewel er felle ruzies kunnen ontstaan als je twee dieren voor het eerst bij elkaar brengt zie je toch meestal na een tijdje dat het wordt bijgelegd en dat ze genoeglijk samen in één mandje liggen te slapen.

Het delen van de etensbak is geen probleem maar het delen van de kattenbak gaat sommige katten wat te ver. Dit kan aanleiding geven tot onzindelijkheid, de kat kiest een eigen plekje in huis om te plassen. Een tweede bak kan dan de oplossing zijn. Zet ze een stuk van elkaar vandaan en ze mogen ook niet te dicht bij de etensplek van de katten staan. Een overdekte bak, een open bak, ander strooisel, het kunnen allemaal redenen zijn voor de kat om de behoefte ergens anders te doen. Soms hebben ze noten op hun zang.

Een medische reden voor naast de bak plassen kan een blaasontsteking zijn. De urine ruikt dan ook vaak sterk.

Afgelopen week had ik een mevrouw die klaagde over de lucht van de urine die opsteeg uit de kattenbak. Maar ze had twee katten die het samen met één bak deden.

Katten zijn verder niet ziek van een blaasontsteking dus aan de buitenkant zie je niets. Wel kunnen ze vaker gaan plassen maar daar was hier geen sprake van. Eén van de twee was een beetje bang en de ander was uitgesproken schuw. Hij had in zijn jeugd gezworven en had nog niet het vertrouwen in de mensheid gewonnen en zeker niet in dierenartsen! Dus “even urine afnemen” zat er ook niet in. Wie van de twee had nu een blaasontsteking? Om praktisch te blijven zat er niets anders op dan beide dieren met medicijnen te behandelen, in dit geval kon het geen kwaad en was het het minst belastend voor de katten zelf.

(139) Wild Wild

De onvermoeibare medewerkers van de dierenambulance zijn natuurlijk regelmatig op onze kliniek en dan gaan natuurlijk ook de (sterke) verhalen over tafel. Zo was het afgelopen week weer eens duidelijk dat de poelier sneller was dan de dierenambulance. Na een oproep van de meldkamer politie Apeldoorn inzake een aangereden ree was de dierenambulance naar eigen zeggen slechts acht minuten later aanwezig, de ree was echter verdwenen! Volgens omstanders in een grijs busje geladen…..

Dit deed me denken aan het volgende verhaal van een dierenarts op de Veluwe  die ’s avonds op weg was naar een vergadering. Op een binnendoorweggetje zag hij een persoon in de schemer staan bij een auto met ingeschakelde alarmlichten. Omdat deze midden op het weggetje stond besloot de dierenarts om polshoogte te gaan nemen. Het bleek dat de bestuurder een jong wild wijn had aangereden. Het dier lag voor dood en bloedde uit de neus en bek. De auto had lichte schade. Gezamenlijk besloten ze het dier achter in de station van de dierenarts te laden zodat deze het kadaver kon afvoeren en ieder vervolgde zijns weegs.

De dierenarts reed flink door, natuurlijk verlaat door al deze toestanden. Achteraf op de overvolle parkeerplaats parkeerde hij snel zijn wagen en spoedde zich naar de vergadering.

Toen hij twee uur later naar zijn wagen terugliep hoorde hij kabaal en merkte dat zijn auto stond te schudden op de wielen. Het was duidelijk dat het zwijn springlevend was en bezig was het interieur van de auto naar eigen inzicht te verbouwen. Zo gauw de dierenarts de klep opendeed knalde het zwijn eruit en verdween in de duisternis. De schade aan het interieur bedroeg een kleine tienduizend gulden. Een dure les om te leren dat onder alle omstandigheden de dood duidelijk en vakkundig  geconstateerd dient te worden ook al lijkt een dier dood.

(140) Willem Brekebeen

Hoe vaak het wel niet voorkomt dat een eigenaar over zijn eigen huisdier heen rijdt! Regelmatig krijgen we honden en katten binnen die het slachtoffer zijn geworden van de baas. Zeker in deze regenachtige tijd is het meer donker en is een ongelukje zo gebeurd. Honden lopen net voor of achter een auto langs en worden niet gezien. Katten schuilen tegen de regen onder een auto en proberen nog weg te komen als deze weg rijdt. Vroeger toen de auto’s minder waren afgewerkt zaten er ook nog wel eens katten onder de motorkap en dan kon er ook van alles gebeuren als de motor werd gestart.

Beroemd zijn de verhalen van katten die onder de motorkap vele honderden kilometers hebben afgelegd, zij  zaten kennelijk op een veilig plekje.

Willem, een soort van groot uitgevallen Stabij had ook geprobeerd de auto van de baas tegen te houden maar dat was niet gelukt. “Gelukkig” kwam alleen een voorpoot onder het wiel en de breuk was relatief eenvoudig te zetten met een metalen plaat.

Echter twee weken later had Willen schoon genoeg van zijn huisarrest en besloot de deur open te maken en aan de wandel te gaan. Omdat dat nog niet belastend genoeg was voor de vers geopereerde poot sprong hij bij thuiskomst van een stoel af. Dus brak de poot opnieuw…

Gisteren is Willem weer onder het mes geweest, grotere stalen plaat, extra spalk en de mogelijkheid van sneldrogend beton aan vier voeten hebben we hem voorgehouden als volgende stap in de behandeling! Nu maar hopen dat hij zich verder gedraagt als brave patiënt. 

Als u weg rijdt: doe het langzaam en overtuigt u ervan dat uw hond of kat niet voor obstakel speelt!

(141) Wormen

Deze keer maar weer eens een wat minder smakelijk verhaal. Nog steeds merken wij namelijk dat veel huisdiereigenaren onvoldoende bekend zijn met de gevaren voor mens en dier die door wormen kunnen worden veroorzaakt.

Als we ons tot de hond en kat beperken dan spelen hier met name de lintworm en de spoelwormen een belangrijke rol. De lintworm wordt onder andere overgebracht door de vlo, dus vlooienbestrijding is om meerdere redenen van belang. De lintworm leeft in de darm, maar kleine soorten zie je nog wel eens onder de staart rondkruipen. Ook zijn hier soms de eipakketjes te vinden, met het uiterlijk van een opgedroogde rijstkorrel.

Spoelwormen zijn met het blote oog niet te zien, de eitjes zijn microscopisch klein en de wormen leven in de darm. Uitzondering is het geval waarbij de hond of kat spoelwormen braakt, behandeling is dan zeer noodzakelijk.

De eitjes van de spoelworm zijn als ze enige dagen oud zijn ook besmettelijk voor kinderen. Het is daarom van groot belang dat huisdieren in een gezin met kinderen regelmatig ontwormd worden. Ook is dit een belangrijke reden om honden en katten weg te houden van speelveldjes en zandbakken.

Pas op vakantie op voor kamelensteaks en ander exotisch, onvoldoende verhit vlees. Voor u het weet komt u met meer thuis dan u dacht.

Speciaal vermeldenswaard is nog de vossenlintworm. Ook ziekteverwekkend voor de mens!

Eet geen bosbessen of bramen in de natuur. Vossen poepen op struiken en verhogingen om de geur van de ontlasting beter te laten verspreiden door de wind. Zo worden bosvruchten besmet met de eitjes van de vossenlintworm. Was deze vruchten dus eerst bijzonder goed alvorens ze op te eten.

Voor de gezondheid van de huisdieren is het van belang deze minimaal twee maal per jaar te ontwormen, in gezinnen met jonge kinderen adviseren wij tot vier maal per jaar.

Voor pups gelden aparte ontwormingschema’s. Omdat wormmiddelen in combinatie met andere middelen en medicijnen gevaarlijk kunnen zijn is overleg met een dierenarts(assistente) gewenst.

Uw dierenarts beschikt over duidelijke voorlichtingsbrochures.

(142) Zeldzame gasten

Onlangs werd er door de dierenambulance een dode das bij ons gebracht met een speciaal verzoek van de vereniging Das & Boom. Dit is een stichting die zich intensief inzet voor bedreigde diersoorten, waaronder de das. Ze probeert bij te houden hoe de dassenpopulatie in Nederland zich ontwikkelt en wilde daarom weten wat het geslacht van dit dier was. Niet alledaags, een das in de kliniek, maar geen vreemde gast op de Veluwe.

Het deed me denken aan het volgende verhaal, dat speelde toen ik nog bij de spoedkliniek in Amsterdam werkte. Tijdens die ene nachtdienst werd ik wakker gebeld uit een hazeslaapje, ongeveer vier uur in de morgen. Er stond een taxichauffeur voor de deur, die beweerde een vos in de auto te hebben. Ik zal nog wel niet goed wakker zijn, dacht ik, maar daar was hij al met het vosje in de armen. Het was nog een jong diertje en hij zag er erg depressief uit. De chauffeur had hem in de berm gevonden vlakbij Amsterdam en had gelukkig de moeite genomen te stoppen. Al moet ik eerlijk zeggen dat ik er op dat moment niet meteen gelukkig mee was. Een vos op het spreekuur is geen routine. Maar er zijn veel overeenkomsten tussen de verschillende zoogdieren, dus de basis voor het onderzoek is geen probleem en daarna kan nog altijd de bibliotheek geraadpleegd worden.

De aangereden vos was er niet zo best aan toe, hij had een klap tegen zijn kop gehad en de inwendige schade daarvan was niet meteen goed in te schatten. Ik heb hem behandeld tegen de shock en de barstende koppijn die hij ongetwijfeld moet hebben gehad. Voor de rest van de nacht is hij op een heel rustig donker plekje gezet, want als wild dier opgesloten worden is een zeer stressvolle ervaring voor het dier en het donker houdt ze dan kalm.

Ik was de volgende ochtend toch wel enigszins verbaasd toen het vosje mij al weer een stuk helderder dan een aantal uren daarvoor aankeek. Via via werd een opvangplaats voor het vosje gevonden bij iemand die daar al veel ervaring mee had.

Enkele weken later zat er een foto met begeleidend briefje bij de post: de vos was weer uitgezet in het bos bij Hilversum, op de foto was te zien hoe hij nieuwsgierig zijn transportkooi verliet. Mijn dag kon niet meer stuk.

(143) Zoek de stok!

Menige hond springt verheugd op en neer als de baas met stokken gaat gooien. Het is een geweldig leuk spelletje om steeds maar weer als een dolle achter de stokken aan te rennen en ze weer terug bij de baas te brengen. Zoals altijd heeft ieder voordeel zijn nadeel om maar eens met Cruijff te spreken. Dinky ondervond dit nadeel aan den lijve. In paniek kwam zijn eigenaar met een hevig uit de bek bloedende Dinky de praktijk binnen stormen. De herder en zijn baas waren gezellig aan het stokken gooien toen plots een stok recht achter in de bek van de hond schoot. De hond jankte en het bloed stroomde uit zijn bek alle reden voor snel handelen. Na verdoving bleek dat Dinky een enorme scheurwond  achter in zijn keel had waarbij ook een flink bloedvat was geraakt. Het is een hele klus om diep in de keel van een hond de bloeding te stelpen  en de wond voor een deel te hechten. Helemaal dichthechten mag niet omdat er altijd vuil in de wond terecht is gekomen dat ook weer een uitweg naar buiten moet hebben.  De onfortuinlijke hond mocht van geluk spreken dat de bloeding  op tijd te stoppen was geweest  en mocht na ontwaken met pijnstillers en antibioticum  weer mee naar huis.   Ondanks een aanvankelijk spoedig herstel na een ‘stokincident’ kunnen zich helaas later nog vervelende complicaties voordoen. Het komt voor dat vele maanden later  een dergelijke hond ineens een flinke bult in de hals krijgt, op den duur gaat die bult open en komt er vocht uit.

In of achter zo een bult zit dan een stukje hout of schors dat tijdens het stokincident diep in het weefsel is terechtgekomen. Het lichaam probeert op den duur dit vreemde voorwerp weer naar buiten te werken.  Het grootste probleem voor ons is om nu dit soms piepkleine stukje te vinden en verwijderen. Het laat zich niet zichtbaar maken op een röntgenfoto  en tijdens een operatie kun je er uren naar aan het zoeken zijn in alle losse weefsels van de hals. Als je het kunt vinden is het probleem gelukkig weer opgelost, maar dat gooien met stokken nare gevolgen kan hebben zal duidelijk zijn.  Probeer het eens met een balletje maar dan wel een die te groot is om in te slikken….

(144) Zomaar een dag

Ik heb zomaar een dag uit de agenda geplukt om een beeld te schetsen van mijn werk. Spoedgevallen daargelaten wordt het rooster van de 4 dierenartsen in de praktijk bepaald door de gemaakte afspraken, de vaste pauzetijden en de werkverdeling. Omdat de praktijk 61 uur per week normaal geopend is zijn niet alle dierenartsen continue aanwezig.

Donderdag om 09.00 uur begonnen met de opname ronde. Tegen die tijd zijn alle opgenomen patiënten uitgelaten, gevoerd, gepild en nagekeken door de assistentes. Vervolgens loopt een dierenarts het één en ander na: wanneer een dier naar huis kan, wijzigingen in de medicatie, enzovoorts.

Vervolgens was een hond uit Swufterbant aan de beurt voor een sterilisatie. Een redelijke ingreep maar absoluut verstandig om uit te laten voeren als je zeker weet dat je niet wil fokken met je teefje. Een vroege sterilisatie verkleint de kans op melkkliertumoren en baarmoederontsteking en natuurlijk wordt de hond niet meer loops. Bij sommige rassen is een sterilisatie minder verstandig en dominante teefjes zijn ook geen goede kandidaat.

Door de moderne gasanesthesie en operatietechniek kunnen de risico’s tot een minimum beperkt worden.

Na de succesvol verlopen operatie wachtte de koffie in de kantine met gebak van een dankbare klant, maar zover zou het niet komen. Onderweg kwam ik twee vrijwilligersters tegen van de Dierenambulance. Ze hadden net een nestje opgepikt van 9 jonge ratjes. Ze waren amper een week oud. Een verstandelijk beperkt persoon had stiekem een rat gehouden en die bleek drachtig te zijn. Na de geboorte is in paniek de rat weggedaan naar buiten en die was dus zoek. De ratjes gingen meteen de couveuse in we proberen ze nu groot te krijgen. Ook de dierenambulance heeft zich over enkele ontfermd.

Gauw de koude koffie weggewerkt en het lekkers want de volgende patiënt lag alweer te wachten. Een doorgestuurde patiënt  met een “voetbalknietje”. Dat wil zeggen: een gescheurde kruisband en in dit geval gecombineerd met een kapotte binnenmeniscus. Gewrichtsoperaties zijn per definitie lastig maar het is bijna dagelijks werk geworden en deze knie kon ook weer aardig opgelapt worden. Zes weken rust en daarna weer voorzichtig trainen, deze knie komt zeker weer goed, een voordeel is dat de patiënt snel was doorverwezen. Hoe langer je wacht met behandelen, hoe groter de ravage in de knie.

Mooi, net op tijd klaar om nog even met de kinderen te eten en hun spannende verhalen aan te horen over Pokamons. Ik probeer het te begrijpen, maar het valt niet mee. Zij vertellen in ieder geval vol vuur hoe hun verzameling is uitgebreid deze morgen en ik ontkom er ook niet aan om de nieuw verworven kaarten te bewonderen.

’s Middags is het programma somber. Een pup met een zeer zware buikvliesontsteking moet chirurgisch gaan worden behandeld omdat hij achteruit gaat. Het diertje had een naald met draad opgegeten zonder dat iemand dat had gemerkt. Enkele dagen later kwam deze via de natuurlijke weg naar buiten. Ondertussen had de naald echter de darm op diverse plaatsen lek gemaakt en waren op diverse plaatsen in  de buik abcessen ontstaan. De collega in Lelystad zag de bui al hangen en vroeg ons om behandeling.

Het enige wat we konden doen was de buik ruim uitspoelen, spoelsondes en drains aanleggen en heel hard duimen. Op het moment dat ik dit schrijf (maandagmorgen) lijkt het dier het redelijk te maken zodat er hoop is.

Om vijf uur ’s middags is de operatiekamer weer schoon en klaar in afwachting van het volgende. Ik ga tevreden mijn lezing van de volgende dag voor een kynologenclub voorbereiden.  

(145) Zuid-Afrika (1)

Langzaam begin ik weer mijn normale houding te vinden na een lange vliegreis vanuit Zuid-Afrika. De huidige prijspolitiek dwingt vliegmaatschappijen tot maatregelen en de meest voor de hand liggende is om meer stoelen in een vliegtuig te proppen wat de bewegingsvrijheid niet bevordert. Het is nu afwachten waar de grens komt te liggen, sommige passagiers begonnen claustrofobische of agressieve neigingen ten toon te spreiden. Tenslotte heeft iedereen behoefte aan een “vrije zone” om zich heen en die moet zeker niet door vreemden bedreigd worden.

Maar: het was het dubbel en dwars waard. Een kwalitatief zeer goed congres met de laatste wetenswaardigheden en nog net genoeg vrije tijd om een glimp te zien van het fantastisch mooie Zuid-Afrika.

Het daadwerkelijk oog in oog staan met een wilde struisvogel, baviaan of walvis doet wat met je. Met name de walvissen (de zogeheten Zuidkapers) doen je beseffen hoe belangrijk natuurbescherming is. Deze dieren waren bijna uitgestorven door de felle jacht die de mens op ze heeft gemaakt. En vaak denk je dat deze dieren dan door de locale bevolking worden gevangen en gebruikt om op verschillende manieren in het levensonderhoud bij te dragen. Maar niets is minder waar, de belangrijkste jagers kwamen uit Noorwegen en Japan. Gelukkig beginnen nu voor sommige soorten de vele jaren inspanning van natuurbeschermers hun vruchten af te werpen en stijgen sommige populaties in aantal.

Zuid-Afrika is geweldig mooi en een heel bijzonder land en ik ben er nog lang niet over uit gepraat. Men zegt ook wel dat als je eens  in Afrika bent geweest je zal worden teruggeroepen door Afrika. Door praktijkomstandigheden konden wij niet langer blijven maar we zullen zeker nog eens terugkeren.

(146) Zuid-Afrika (2)

Zuid-Afrika staat natuurlijk bekend om zijn fantastische natuur en we hebben wel eens iets gehoord over apartheid en een aids-probleem.

Echter als je ter plaatse bent en met mensen spreekt dan ben je met stomheid geslagen. Door politieke beloften zijn miljoenen zwarte mensen naar de grote steden getrokken in de gedachte daar een huis en werk te krijgen en op die manier een meer zekere toekomst dan op het “platte land”. Al snel bleek echter dat deze beloften geheel niet waar gemaakt konden worden. Rondom grote steden ontstaan dan de zogenaamde “Townships” , enorme wijken waar de bouwsels nog niet eens de naam krot verdienen. Bouwsels van pallets en golfplaat vormen het onderkomen voor hele gezinnen. Sinds een paar jaar zijn er diverse noodprogramma’s gestart en zijn er inmiddels 1 miljoen noodwoningen gebouwd voorzien van elektriciteit en stromend water. Maar alleen al rond Kaapstad wonen 2,2 miljoen mensen, verdeeld over enkele van deze Townships. Afgezien van het feit dat er nauwelijks werk is voor deze mensen speelt ook mee dat deze mensen niet geschoold zijn op een manier die nodig is om als fabrieksarbeider te kunnen werken. Ook de taalbarrière is enorm, de mensen zijn veelal afkomstig van verschillende stammen die enorm verschillen in cultuur en taal. Gelukkig proberen nu fabrieken door middel van scholing en productiefaciliteiten, die binnen loopafstand worden gevestigd, de mensen een kans te geven om een vak te leren.  

Maar gebrek aan werk is niet het enige.

Toen wij een Township passeerden merkte ik dat er een enorme strook grond de buitenste rij krotten scheidden van de omheining en dit terwijl de krotten gigantisch dicht op elkaar stonden. Navraag leerde mij dat deze grond gereserveerd was als begraafplaats. Bijgekomen van verbazing ben ik verder navraag gaan doen en wat blijkt: 80% van deze mensen lijdt aan aids en de gemiddelde verwachting is dat zij binnen 6 jaar zullen overlijden. Ervan uitgaande dat er geen gevallen bij komen (onzin overigens) beteketent dit al dat er de komende jaren ruim 800 mensen per dag begraven zullen worden in de Townships van Kaapstad, in heel Zuid-Afrika een veelvoud hiervan om nog maar niet te denken aan geheel Afrika.

Of zoals iemand antwoordde: Wat ons grootste probleem is? Dat de mensen sneller sterven dan dat wij ze fatsoenlijk kunnen begraven!

Daar wordt je stil van, heel erg stil………

(147) Zwanen moeten dood!

In onze directe woonomgeving liggen natuurgebieden die tot de mooiste van de wereld behoren en binnen Europa behoren ze tot de meest belangrijke pleisterplaatsen voor vogels. Ik heb het natuurlijk over de Oostvaarderplassen. Bij toeval ontstaan en door de natuur ingelijfd als gebied voor de vogels om te eten, te verblijven, te broeden of een tussenstop te maken op de grote trekvluchten.

Al jaren kunnen de echte natuur liefhebbers dan ook genieten van prachtige vogels en een dwaalgast als een flamingo kan zelfs aangetroffen worden. Ook de broedresultaten liegen er niet om, het gebied wordt ook wel eens de broedkamer van Europa genoemd, vele soorten hebben zich dankzij de Oostvaarderplassen kunnen herstellen. Ook op de omliggende gebieden straalt dit af, langs de oevers van het Veluwemeer ritselt het van de watervogels en op de omliggende weilanden tieren de vogels welig. Ook de provincie zorgt voor beschutte plaatsen en verbindingsmogelijkheden tussen de natuurgebieden. Rijdend van Zwolle naar Amersfoort konen we ook grote borden zien waarop aangegeven werd hoe de natuur werd ondersteund. Al jaren kunnen we op de weilanden bij Nijkerk, opgesloten tussen de nieuwbouw van Harderwijk en Nijkerk zwanen waarnemen. In het voorjaar de broedende knobbelzwaan (oranje snavel met knobbel) en ’s winters overwinteren daar wilde zwanen uit het hoge Noorden (gele snavel, gestrekte hals). Provincie en natuurliefhebbers kunnen dus tevreden zijn.

Maar wat stond er vorige week in de krant te lezen: overlast door zwanen, zwanen mogen dagelijks afgeschoten worden. De eieren worden door onverlaten al geschud in het nest. Door het schudden sterven de embryo’s en de zwanen zullen tevergeefs broedend wachten op nakomelingen. En mag nu ook een jager het veld in, al schietend tussen de broedende grutto’s, tureluurs en kievitten, weidevogels die ook al worden bedreigd in hun voortbestaan door de toenemende vossenstand. Het idee zou zijn dat de zwanen dan weg zouden gaan. Wel nu, volgens mij gaan ze gewoon in het volgende weiland zitten. Bovendien het is broedtijd!!!! Zwanen kiezen een partner voor het leven, of worden ze keurig in koppels afgeschoten?

Natuurlijk zullen ze schade aanrichten want ze eten gras en ze mesten op het land, het zijn dus net schapen of koeien, allen leveren ze geen financieel gewin op alhoewel het gewin voor de mensheid als de vogels op stand blijven niet eens financieel is uit te drukken.

Als er daadwerkelijk schade is dan moet de overheid daar maar wat aan doen (net zoals bij de ganzen in Noord-Nederland) want eerst de natuur stimuleren en vervolgens afschieten gaat er bij mij niet in, waar zijn we mee bezig?

Wat mij betreft mogen de lokale overheden, de dierenbescherming en de vogelbescherming eens hun stem laten horen en hun verantwoordelijkheid nemen die ze hebben ten aanzien van hun achterban.

(148)

(149)

(150)

A-SAR bedankt : Bob Carrière en zijn Team

voor hun medewerking aan deze pagina.

Terug naar mijn Homepage, Klik hier :